Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013

ΦΟΝΟΙ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ή Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΑΚΕΛ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ



Δεκεμβρίου 25, 2012
ΦΟΝΟΙ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ή
Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΑΚΕΛ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Δυο φωτογραφίες που αποδεικνύουν την ιστορική πλαστογράφηση του σταλινικού καθεστώτος.
Ο Λένιν, ο Τρότσκι και ο Κάμενεφ (δεξιά και αριστερά του Λένιν) στην 2η επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης (1919).
Untitled-1Τα δύο βέλη δείχνουν τα πρόσωπα του Κάμενεφ και του Τρότσκι
Αργότερα, (βλέπε επόμενη φωτογραφία) εξαφανίζονται από τη σκηνή, μετά την αποκήρυξή τους (την εκτέλεση και δολοφονία τους) από τους σταλινικούς. Έτσι, δεν «υπήρξαν» ποτέ εκεί, η Ιστορία ξαναγράφεται για να βολέψει την εξουσία και το κόμμα. Αυτά θαύμαζε το κακέκτυπο και η γελοιογραφία αυτών των καθεστώτων, δηλαδή ο σύντροφος Χριστόφιας, και θέλει να τα εφαρμόσει και στην Κύπρο.

100 χρόνια από την πτώση του Μπιζανίου (21 Φεβρουαρίου 1913)




βΒΕΛΗΣΑΡΙΟΥΓράφει ο Πελασγός ο Μιλήσιος


Σιμά λίγα βράδυα πρωτύτερα, καταμεσίς του κουτσο φλέβαρου.
Μ’αναστάτωσε ένα όνειρο.
Πετάχτηκα ιδρωμένος μέσα στη νύχτα. Ο παππούς ο Νάκος, ο Εύζωνας του Ταγματάρχη Βελησαρίου, μπροστά μου με τη στολή του πολέμου, μ’ένα παράπονο.
- Μας αστόησατε(1) εγγονέ μου! Δεν πρόλαβα τίποτα να πώ, κι έφυγε μέσα στην αντάρα. Όλο και λιγότερο ξεχώριζε η φιγούρα του πολεμιστή, μέχρι που έσμιγε αχνά με μια σκιά, ώσπου χάθηκε από μπροστά μου!
Εκείνη τη νύχτα δεν ξαναβρήκα ύπνο!
Μ’έπιασαν και τα δάκρυα, και δύσκολα ξέκοβα και κάμποσους λυγμούς, για να φυλλάξω την ησυχία.
Κι ανακατώθηκαν οι ήρωες με τους Αγίους, το φρόνημα με την Πίστη μας. Κι έρχονταν οι λογισμοί, αντάμα στο νου για την άλλη ζωή. Ναι υπάρχει η άλλη ζωή! Δεν πέθανε ο παππούς…
Ζει για να θυμίζει τη λησμονηά, που φέρνει την Αλήθεια βαθειά στο χρόνο.
Και με ξαναγύρισε χρόνια πριν, όταν ερχόταν σπίτι απ‘ το διπλανό χωριό και ξεπέζευε το ζωντανό, και τού’στρωνε η μάννα τραπέζι για πρόφταση, ξεκίναγε το μολοητό για τα κατορθώματα των παλληκαριών του Ταγματάρχη…

Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2013

Γονέα, στάσου πλάι μου και μην φράζεις το δρόμο.



βαθμοιΓράφει ο Δημήτρης Τσιριγώτης .Φυσικός

Θέλεις να έχω το μεράκι του καλλιτέχνη αλλά πάει καιρός από το τελευταίο σου χειροκρότημα. Και οι καλλιτέχνες να ξέρεις αν νιώσουν ότι δεν αρέσουν  πικραίνονται  , και τότε δεν αποδίδουν.

Σε ακούω να  με κατηγορείς και να με απαξιώνεις  μπροστά στο παιδί σου  και ύστερα  να αναρωτιέσαι γιατί δεν του εμπνέω σεβασμό.

Σε έχω ακούσει να λες ότι παλιά ,όταν ήσουν και εσύ μαθητής, οι δάσκαλοι άξιζαν σεβασμό αλλά ξεχνάς όμως και τι σου έλεγαν  οι δικοί σου γονείς για  εκείνους τους δασκάλους.

Θέλεις να είμαι αφοσιωμένος στο λειτούργημά μου ενώ ξέρεις ότι είναι και επάγγελμα συγχρόνως  και σε ακούω να λες ότι  είναι πολλά τα 8 κατοστάρικα που παίρνω. Και ακόμα προσπαθώ να εξηγήσω αυτή σου την αντίφαση  : να θεωρείς τη δουλειά μου πολύ σημαντική αλλά να μην θεωρείς  ότι θα πρέπει να ανταμείβεται και ανάλογα.

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013

Μαθαίνοντας από το “ξυπόλητο κίνημα”


Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Φεβρουαρίου 17, 2013

Δημοσιεύθηκε στο ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ | 2 σχόλια »

Ο νόμος του Μέρφι για τις ουρές..." ΙΣΧΥΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ! ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ!ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΤΟΥΣ ΟΝΕΙΡΟ!!!"


 Ο νόμος του Μέρφι για τις ουρές.../ Μurphy's law about queues

ΙΣΧΥΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ! ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ! ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ  ΓΙΑ ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΤΟΥΣ ΟΝΕΙΡΟ!!!



Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013

ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ... "Ν. Καζαντζάκης"

Φωτογραφία

ΜΠΡΕΧΤ: 115 χρόνια από τη γέννησή του…


Του Θύμιου Παπανικολάου
 «Τ΄ομολογώ: καμιά
Ελπίδα δεν έχω.
Οι τυφλοί μιλάνε για διέξοδο. Εγώ
Βλέπω.
Όταν εξαντληθούν τα λάθη
Αντικρύ μας θα κάθεται
Σαν τελευταίος σύντροφος το μηδέν».


115 χρόνια από τη γέννησή του και ο μεγάλος επαναστάτης καλλιτέχνης παραμένει επίκαιρος όσο ποτέ άλλοτε.

Η πατρίδα μας καλεί σε πνευματικό αρματολίκι


Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Φεβρουαρίου 13, 2013

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

Δάσκαλος, Κιλκίς

Τι ήταν οι αρματολοί; Έλληνες, πολεμιστές ατρόμητοι, που δεν «έκατσαν φρόνιμα, να γίνουν νοικοκύρηδες», αλλά πολεμούσαν την Τουρκιά «ψηλά στα κορφοβούνια». Και επειδή οι «μωχαμετάνοι» δεν μπορούσαν να τους εξοντώσουν, τους ανέθεταν την τήρηση της ασφάλειας και της ειρήνης σε δυσυπότακτες περιοχές. Λάμβαναν «μιστούς» και δώρα από τους Τούρκους, συνεργαζόμενοι δήθεν μαζί τους, αλλά, συν τω χρόνω, μαζί με τους Κλέφτες, (δυσδιάκριτοι οι ρόλοι, γι’ αυτό Κλεφταρματολοί), χρησίμευσαν ως η βάση της εθνικής εναντίον των τυράννων Επανάστασης, στάθηκαν η «μαγιά» της λευτεριάς μας. Αρματολοί υπήρξαν τα λιοντάρια του Εικοσιένα, όπως το επιμαρτυρεί και το δημοτικό τραγούδι: «Του Αντρούτσου η μάνα χαίρεται / του Διάκου καμαρώνει / γιατί έχουνε γιους αρματολούς και γιους καπεταναίους…». Σήμερα ζούμε μια νέα Τουρκοκρατία,

Πειθαρχικός έλεγχος και εξουσία . Το Π.Δ για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών


του Γιώργου Καλημερίδη 


Το Υπουργείο Παιδείας Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού (Υ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α) έδωσε, στις 20-1-2013, στη δημοσιότητα, το προεδρικό Διάταγμα (Π.Δ) για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, δύο μήνες μετά την έκδοση του πορίσματος της επιστημονικής ομάδας που είχε συγκροτηθεί για το συγκεκριμένο σκοπό (ομάδα Ματσαγγούρα στο εξής). Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση του Π.Δ , κρίνουμε αναγκαίο να τονίσουμε, εξαρχής, δύο σημαντικές παραμέτρους, τις οποίες θεωρούμε βασικές προϋποθέσεις για την επαρκέστερη κατανόηση της σκοποθεσίας και της πολιτικής λογικής που διέπει τη συγκεκριμένη κυβερνητική νομοθετική πρωτοβουλία. 

Πρώτον, το εν λόγω Π.Δ, βασίζεται στους νόμους 4024/2011 για το ενιαίο μισθολόγιο και 4072/2012 για τη «βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος», όπου σύμφωνα με το άρθρο 329, του τελευταίου, ορίζεται η ανάγκη νομοθετικής ρύθμισης των ζητημάτων της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, με σκοπό την προαγωγική τους εξέλιξη. Ο προσδιορισμός του Π.Δ, με βάση τους δύο συγκεκριμένους νόμους, υποδεικνύει ότι η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών θα πρέπει να αντιμετωπιστεί και να αναλυθεί, σε άμεση συνάρτηση με την προσπάθεια μείωσης του μισθολογικού κόστους και του μεγέθους της συνολικής απασχόλησης στο δημόσιο τομέα, τις διαθεσιμότητες , την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών και την επιβολή των αρχών του επιχειρηματικού μάνατζμεντ στον εναπομείναντα δημόσιο τομέα. Άρα, δεν έχουμε ένα Π.Δ, με στενά εκπαιδευτικό χαρακτήρα, αλλά μια ευρύτερη νομοθετική πρωτοβουλία που εμπλέκεται άμεσα με τη συνολική αναδιάρθρωση του καπιταλιστικού κράτους και των δημόσιων υπηρεσιών του. 

ΣΧΟΛΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ: Το υπουργείο μας αγνόησε στη διαβούλευση για το Προεδρικό Διάταγμα για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών

Κριτική της ΠΕΣΣ για το Σχέδιο ΠΔ

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr
Μπορεί ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Σχολικών Συμβούλων κι ένα μέλος του ΔΣ νασυμμετείχαν ενεργά στη δεκαμελή Επιτροπή για την κατάρτιση του Σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος  για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ωστόσο , όπως καταγγέλλει η ΠΕΣΣ «το ΥΠΑΙΘΠΑ δεν συμπεριέλαβε στους αποδέκτες προς διαβούλευση το συλλογικό όργανο των Σχολι-κών Συμβούλων, των στελεχών εκείνων που αποτελούν σημαντικό παράγοντα του σχεδιαζόμενου αξιολογικού συστήματος και διαθέτουν την κατά τεκμήριο σχετική τεχνογνωσία στην τόπο μας».

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2013

Η απαγορευμένη εκπαίδευση (la education prohibida)




Η Απαγορευμένη Εκπαίδευση (La Educacion Prohibida) είναι ένα ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ για την εκπαίδευση που κυκλοφόρησε το 2012. Περιγράφει ποικίλες εναλλακτικές πρακτικές εκπαίδευσης και αντισυμβατικά σχολεία στη Λατινική Αμερική και την Ισπανία, και περιλαμβάνει εκπαιδευτικές προσεγγίσεις όπως η λαϊκή επιμόρφωση, το σύστημα Μοντεσσόρι, η προοδευτική εκπαίδευση, η εκπαίδευση Βάλντορφ, η κατ οίκον διδασκαλία. Το ντοκιμαντέρ χωρίζεται σε 10 θεματικά επεισόδια, το καθένα από τα οποία παρουσιάζει μια διαφορετική πτυχή της εκπαίδευσης στο πλαίσιο του σχολείου και έξω από αυτό. Τα θέματα περιλαμβάνουν την ιστορία του σχολικού συστήματος, την εξουσία και δύναμη στα σχολεία, την αξιολόγηση και το διαχωρισμό των μαθητών, την κοινωνική λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθώς και το ρόλο των εκπαιδευτικών και των οικογενειών. Η ταινία περιέχει σχεδόν 30 λεπτά κινουμένων σχεδίων και μια φανταστική δραματοποιημένη ιστορία που συνδέει τα επεισόδια. Είναι η πρώτη Ισπανική ταινία που χρηματοδοτήθηκε μέσω της μεθόδου πληθοχρηματοδότησης και προβλήθηκε ταυτόχρονα σε 130 πόλεις, σε 13 χώρες, με συνολικό αριθμό 18.000 θεατών μέσα σε μια μέρα.

Τι σημαίνει άραγε το «Α μπε μπα μπλομ του κίθε μπλομ»; Και όμως δεν σας πάει το μυαλό


  •  Τι σημαίνει άραγε το «Α μπε μπα μπλομ του κίθε μπλομ»; Και όμως δεν σας πάει το μυαλό
Η διαχρονικότητα της Ελληνικής γλώσσης είναι αδιαμφισβήτητη και αυταπόδεικτη! Μεταξύ πολλών παραδειγμάτων ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα:…
Μικροί (οι ομήλικοι εξ ημών) είχαμε παίξει το γνωστό παιδικό παιχνίδι…
Δύο ομάδες αντιπαρατιθέμενες, εναλλάξ να εφορμούν η μία της άλλης ψελλίζοντας ακαταλαβίστικα λόγια, που όλοι νομίζαμε αποκυήματα παιδικής φαντασίας και κουταμάρας (μετέπειτα πήρε την μορφή: «έλα να τα βγάλουμε»)
«Ά μπε, μπα μπλόν, του κείθε μπλόν, ά μπε μπα μπλόν του κείθε μπλόν, μπλήν-μπλόν»
Τι σημαίνουν αυτά; Μα , τι άλλο, ακαταλαβίστικες παιδικές κουταμάρες, θα ειπεί κάποιος.
Όμως δεν είναι έτσι.

ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΦΗΜΕΡΟ (Για τις εικόνες και τη σάρκα τους)


ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΦΗΜΕΡΟ (Για τις εικόνες και τη σάρκα τους)



 Άγγελος Σπάρταλης, Ανοχύρωτη πόλη / περιμένοντας τον εχθρό, 160x130 εκ., λάδι σε καμβά, 
από την έκθεση "Το θολώμινο μου μυαλόα" (sic), που συνεχίζεται στη Δημοτική Πινακοθήκη Αγίου Νικολάου στη Κρήτη. Πρόκειται για ένα νεαρό καλλιτέχνη που συνδυάζει τεχνικές γκράφιτι με την παραδοσιακή εικονογραφία και συγχρόνως είναι σκηνοθέτης πειραματικών ταινιών.



Το δράμα της εποχής είναι πως η διαφήμιση, η κατανάλωση
και η κουλτούρα μπορούν να ταυτίζονται.
Π. Κονδύλης




Έλεγε ο Γιώργος Βακιρτζής, πολυεπίπεδος δημιουργός, ενεργός πολίτης και πρόδρομος εκείνων των πορτρέτων που αργότερα θα έκαναν διάσημο τον Andy Warhol: Ποιος είναι ο καλύτερος χορευτής; Εκείνος που μπορεί να ερμηνεύσει την εποχή του ξεπερνώντας την. Καθιστώντας τα προσωπικά του βιώματα, την ιδιαιτερότητα της εφηβείας ή της γειτονιάς του πανανθρώπινη συνείδηση. Εξάγοντας, εν τέλει, νόημα από το μηδέν ή το θάνατο και καθιστώντας την Τέχνη μεγαλειώδη μεταφορά της ύπαρξης. Και μάλιστα της ύπαρξης του καθενός. Αφού εδώ έγκειται το πιο βαθύ μυστικό της δημιουργίας: στη μνημείωση της μονάδας, αυτής της έννοιας που απώλεσαν οι μεγάλες επαναστάσεις ομνύοντας στα πλήθη και στις μάζες. Ενώ στην πραγματικότητα την Ιστορία αλλάζουν τα πρόσωπα εκείνα που συνεργάζονται με τις εξίσου προσωποποιημένες συλλογικότητες.

(Μ. Χατζιδάκις - Ο τελικός συμβιβασμός)


I
Τα πρώτα νέα κυκλοφορούν στις έκτακτες εκδόσεις.
Ο κυβερνήτης κυβερνά τους αστυνόμους.
Η αναρχία κυβερνά τον κυβερνήτη.
Ζήτω το έθνος, η πατρίδα και το σπίτι.
Αλαλαγμός.
Ο πληθυσμός είναι νεκρός.
Έγινε...
Ο τελικός συμβιβασμός.

II
Κι ο τελικός συμβιβασμός.
Ο πληθυσμός είναι νεκρός
κι ούτε ψωμί ούτε νερό,
οι νέοι τρέφονται με σκόνη.

Ο τελικός συμβιβασμός.
Στην πολιτεία κατοικούν οι δολοφόνοι,
ο πληθυσμός είναι νεκρός.
Έγινε ο τελικός συμβιβασμός.

Φωτογραφία: I
Τα πρώτα νέα κυκλοφορούν στις έκτακτες εκδόσεις.
Ο κυβερνήτης κυβερνά τους αστυνόμους.
Η αναρχία κυβερνά τον κυβερνήτη.
Ζήτω το έθνος, η πατρίδα και το σπίτι.
Αλαλαγμός.
Ο πληθυσμός είναι νεκρός.
Έγινε...
Ο τελικός συμβιβασμός.

II
Κι ο τελικός συμβιβασμός.
Ο πληθυσμός είναι νεκρός
κι ούτε ψωμί ούτε νερό,
οι νέοι τρέφονται με σκόνη.

Ο τελικός συμβιβασμός.
Στην πολιτεία κατοικούν οι δολοφόνοι,
ο πληθυσμός είναι νεκρός.
Έγινε ο τελικός συμβιβασμός.

(Μ. Χατζιδάκις - Ο τελικός συμβιβασμός)

ΟΤΑΝ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ


Ὅταν σὲ περιμένω καὶ δὲν ἔρχεσαι,
ὁ νοῦς μου πάει στοὺς τσαλακωμένους,
σ᾿ αὐτοὺς ποὺ ὧρες στέκονται σὲ μία οὐρά,
ἔξω ἀπὸ μία πόρτα ἢ μπροστὰ σ᾿ ἕναν ὑπάλληλο,
κι ἐκλιπαροῦν μὲ μία αἴτηση στὸ χέρι
γιὰ μία ὑπογραφή, γιὰ μία ψευτοσύνταξη.
Ὅταν σὲ περιμένω καὶ δὲν ἔρχεσαι,
γίνομαι ἕνα με τοὺς τσαλακωμένους.

Ντ.Χριστιανόπουλος

12 Φεβρουαρίου 1945: Η υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας


Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013



                                                           


Του Μάνου Ιωαννίδη
Υπεγράφη στη βίλα Κανελλόπουλου στη Βάρκιζα Αττικής για τον τερματισμό της δεκεμβριανής αιματοχυσίας και τη συμφιλίωση του ελληνικού λαού -όπως λεει στο προοίμιό της- μεταξύ των εκπροσώπων του ΚΚΕ (Γ. Σιάντου), του ΕΑΜ (Μ. Παρτσαλίδη), της ΕΛΔ (Η. Τσιριμώκου) και των εκπροσώπων της δοτής από τους Άγγλους και τον αντιβασιλέα αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό κυβέρνησης του Νικ. Πλαστήρα (Ι. Στεφανόπουλου, Π. Ράλλη και Ι. Μακρόπουλου), με την ενεργό συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις και των Άγγλων Μακ Μίλαν (υπουργού Μεσογείου) και Ρ. Λήπερ (πρεσβευτή στην Αθήνα). Με τη Συμφωνία η κυβέρνηση εξέφρασε τη σταθερή θέλησή της για την αποκατάσταση της ενότητας του κράτους και την επαναφορά της εσωτερικής ειρήνης και πολιτικής ομαλότητας με την ανάπτυξη «ελεύθερου και ομαλού πολιτικού βίου, του οποίου κύριον χαρακτηριστικόν θα είναι ο σεβασμός της πολιτικής συνειδήσεως των πολιτών, η ειρηνική ...διαφώτισις και διάδοσις πολιτικών ιδεών και ο σεβασμός προς τας ελευθερίας τας οποίας ο καταστατικός χάρτης του Ατλαντικού και αι αποφάσεις της Τεχεράνης διεκήρυξαν και η συνείδησις των δι' αυτάς αγωνιζομένων λαών απεδέχθη».

12 Φλεβάρη 1945: Υπογράφεται η Συμφωνία της Βάρκιζας (Βίντεο)


Φεβρουαρίου 12, 2013 από seisaxthiablog
Επιτακτική η ανάγκη πλήρους ανατροπής των κληροδοτημάτων και νοοτροπιών τύπου Συμφωνίας της Βάρκιζας
Γράφει ο kokkiniotis
Στις 2 Φλεβάρη του 1945, στη Βάρκιζα, στο εξοχικό σπίτι του πολιτικού της Δεξιάς Παναγιώτη Κανελλόπουλου (στον οποίο οφείλεται το περίφημο: «Η Μακρόνησος είναι ο Παρθενών της νεωτέρας Ελλάδος» καθώς και η μνημειώδους δουλικότητας προσφώνηση: «Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός Σας» προς τον αμερικανό στρατηγό Βαν Φλίτ, ουσιαστικό διοικητή του «εθνικού» στρατού), ξεκίνησε η διάσκεψη που έμελλε να ενταφιάσει –προσωρινά – τους αγώνες του ελληνικού λαού, το κομμουνιστικό κίνημα και την αριστερά, το όραμα για μια άλλη κοινωνία.
Η διάσκεψη αυτή, μετά από δέκα μέρες κατέληξε στην γνωστή «Συμφωνία της Βάρκιζας» το πρακτικό της οποίας υπογράφηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Συγκλονιστικές είναι οι φωτογραφίες των ανταρτών που παραδίνουν τ’ άρματα, όπως και τα κινηματογραφικά στιγμιότυπα που διασώζονται (ορισμένα περιλαμβάνονται στην ταινία του Φώτου Λαμπρινού: «Άρης Βελουχιώτης, Το Δίλημμα»).
Οι δύο πλευρές εκπροσωπήθηκαν από τριμελείς αντιπροσωπείες.
-Την κυβέρνηση Πλαστήρα εκπροσωπούσαν οι υπουργοί Εξωτερικών Ιωάννης Σοφιανόπουλος, Εσωτερικών Περικλής Ράλλης και Γεωργίας Ι. Μαρκόπουλος.
-Επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΕΑΜ ήταν ο γραμματέας του ΚΚΕ Γιώργης Σιάντος ενώ συμμετείχαν ο γραμματέας του ΕΑΜ Μήτσος Παρτσαλίδης (που ήταν και μέλος του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ) και ο γραμματέας της ΕΛΔ Ηλίας Τσιριμώκος.
Στρατιωτικοί σύμβουλοι των δύο αντιπροσωπειών ήταν αντίστοιχα ο Παυσανίας Κατσώτας και οαρχηγός του ΕΛΑΣ στρατηγός Στέφανος Σαράφης.

Στεγαστικό επίδομα των 1000 ευρώ




Το στεγαστικό επίδομα των 1000 ευρώ δίνεται από το Υπουργείο Παιδείας στους φοιτητές που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους και για όσα χρόνια διαρκούν οι σπουδές, σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας του Τμήματος.Συγκεκριμένα, μπορείτε να πάρετε αυτό το επίδομα αν:

Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013



Κριτική της Κριτικής Παιδαγωγικής:Τάσεις, Συγκλίσεις, Αποκλίσεις και Πρόσωπα
Ηλίας Γ. ΜατσαγγούραςΚαθηγητής Διδακτικής ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου ΑθηνώνΣαράντης Κ. Χέλμης
1
Με αφορμή το έργο του τιμώμενου Θ. Γέρου γύρω από το ρεύμα της Κριτικής Παιδαγωγικής, το οποίο έγινε ευρύτερα γνωστό στη χώρα μας τα χρόνια που ακολούθησαν τη μεταπολίτευση, επιχειρείται εδώ μια συνολική καταγραφή της ιστορικής και θεωρητικής διαδρομής τού ρεύματος και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που το διακρίνουν από άλλες σχολές παιδαγωγικής σκέψης. Βέβαια, μέσα στην ίδια την Κριτική Παιδαγωγική διακρίνονται διαφοροποιήσεις σε ό,τι αφορά τις θέσεις και τις προτεραιότητες των εκπροσώπων της και τις οποίες απεικονίζουμε σε ένα οργανωτικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσουμε και το δικό μας μοντέλο Κριτικού Εγγραμματισμού, που επιχειρεί να καταστήσει το μαθητή κριτικό αναγνώστη και αποκωδικοποιητή του γραπτού λόγου. Τέλος, αποτυπώνονται οι βασικότεροι άξονες της κριτικής που έχει δεχτεί η Κριτική Παιδαγωγική μέσα από τη διαχρονική αποτίμηση της εφαρμογής ανάλογων παιδαγωγικών μοντέλων, του επιστημονικού προβληματισμού και του κοινωνικο-ιστορικού συγκείμενου της σύγχρονης εποχής.
Ι. Θεόφραστος Γέρου και Κριτική Παιδαγωγική
Το ρόλο που έπαιξε κατά το πρώτο ήμισυ του 20
ου
αιώνα η Προοδευτική Παιδαγωγική στηνανανέωση της παιδαγωγικής σκέψης και της εκπαιδευτικής πράξης μπορούμε να πούμε ότι έπαιξε στοδεύτερο ήμισυ η Κριτική Παιδαγωγική, η οποία επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στους σκοπούς και στιςδιαδικασίες της εκπαίδευσης, τους οποίους εξετάζει από κοινωνικοπολιτικής σκοπιάς. Βεβαίως, όπωςσε όλες τις παρόμοιες περιπτώσεις, εντός της Κριτικής Παιδαγωγικής έχουν όλες αυτές τις δεκαετίεςδιαμορφωθεί από επιμέρους ρεύματα σκέψης και με την αδιαμφισβήτητη συμβολή σημαντικώνπροσωπικοτήτων του χώρου επιμέρους σχολές και τάσεις, οι οποίες παρ΄όλα αυτά έχουν δύο κοινάστοιχεία, που αναφέρονται, αντίστοιχα, στο σκοπό και τη διαδικασία της εκπαίδευσης:Πρώτο, αναπροσανατολίζουν την εκπαίδευση, μεταφέροντας την έμφασή της από το άτομοστον πολίτη, από το «πώς» και το «τι» στο «γιατί» και το «για ποιους» της διδασκαλίας, από τομικρο-επίπεδο της σχολικής τάξης στο μακρο-επίπεδο του σχολικού συστήματος. Απώτερος σκοπόςόλων αυτών είναι η χειραφέτηση του ατόμου και η ανασυγκρότηση της κοινωνίας.Δεύτερο, προτάσσουν ως πρώτιστο παιδαγωγικό μέσον το στοιχείο της κριτικής, το οποίοαξιοποιούν συστηματικά, για να αναδείξουν και να επανεξετάσουν τις υπόρρητες παραδοχές πουκαθορίζουν τον προσωπικό και το δημόσιο βίο, καθώς και τις σχέσεις κοινωνίας και σχολείου, γνώσηςκαι εξουσίας.
1
Η εισήγηση που ετοιμάστηκε και παρουσιάστηκε από τον Ηλία Γ. Ματσαγγούρα στην ημερίδα της 10
ης
Νοεμβρίου 2007 έλαβε την παρούσα μορφή με τη σημαντική συμμετοχή του Σαράντη Κ. Χέλμη, ισότιμου συν-συγγραφέα.
1

Κεντρικό σημείο διαφοροποίησης των επιμέρους τάσεων της Κριτικής Παιδαγωγικής αποτελεί ο βαθμός στον οποίο προχωρούν από την κριτική συνειδητοποίηση των πάσης φύσεως σχέσεων και  υπορρήτων εξαρτήσεων στην κοινωνική δράση για τη χειραφέτηση και την ανασυγκρότηση.Στη χώρα μας από τους πρώτους που έκαναν λόγο για την Κριτική Παιδαγωγική ήταν οτιμώμενος Θεόφραστος Γέρου, ο οποίος την αξιοποίησε από τη μεταπολίτευση και μετά ως πλαίσιοανάλυσης της εκπαιδευτικής κατάστασης στη χώρα μας, αλλά και διαμόρφωσης προτάσεωνεκπαιδευτικής πολιτικής, όπως φαίνεται στα έργα του
 Αντιδημοκρατική Εκπαίδευση
(1975) και 
 Εκπαιδευτική Πολιτική
(1981).Συστηματοποιημένα παρουσιάζει τις βασικές του θέσεις για την Κριτική Παιδαγωγική στηνεισαγωγή που έγραψε στο βιβλίο του Paulo Freire,
 Η Παιδαγωγική του Καταπιεζόμενου (1974),
με τηνοποία κάνει γνωστές στο ελληνικό εκπαιδευτικό κοινό τις βασικές ιδέες και πρακτικές του μεγάλουθεωρητικού της Κριτικής Παιδαγωγικής. Αργότερα, το 1988 ο Θεόφραστος Γέρου εκδίδει με τοντίτλο
 Κριτική Παιδαγωγική
στην παιδαγωγική σειρά που επιμελείται ο Π. Ξωχέλλης μία μικρήσυλλογή ανεξάρτητων άρθρων, όπου μεταξύ άλλων εξηγεί την έννοια της Κριτικής Παιδαγωγικής και αξιοποιεί τους όρους της για να προσεγγίσει επίκαιρα θέματα της ελληνικής εκπαίδευσης (βλ. και Γέρου 1978˙1985).
ΙΙ. Προσανατολισμοί της εκπαίδευσης
Δύο από τα κεντρικότερα ερωτήματα που αφορούν τον προσανατολισμό της εκπαίδευσης είναι (α) αν πρέπει να υπηρετεί πρωτίστως το παιδί ως άτομο ή το κοινωνικό σύνολο και (β) αν υπάρχει τρόπος αρμονικής σύνθεσης των ατομο-κεντρικών και των κοινωνιο-κεντρικών επιδιώξεων τηςεκπαίδευσης, δεδομένου ότι οι ατομο-κεντρικοί σκοποί επιδιώκουν να αναπτύξουν ακώλυτα τιςπροσωπικές κλίσεις και δυνατότητες κάθε ατόμου, ενώ οι κοινωνιο-κεντρικοί να εντάξουν όλα ταάτομα σε κοινές νόρμες.Σε σχέση με τα θεμελιώδη αυτά ερωτήματα έχουν αναπτυχθεί πέντε ευρύτερες σχολέςπαιδαγωγικής σκέψης και πράξης, εκ των οποίων οι τρεις εκφράζουν τον ατομοκεντρικόπροσανατολισμό και οι δύο τον κοινωνιοκεντρικό προσανατολισμό της εκπαίδευσης (βλ. Σχήμα 1).Οι ατομοκεντρικοί προσανατολισμοί έχουν ως σημείο αναφοράς την ανθρώπινη ψυχολογίακαι αποβλέπουν να διασφαλίσουν στο άτομο ισορροπημένες σχέσεις με τον εαυτό του και τοπεριβάλλον του. Οι τρεις ατομοκεντρικοί προσανατολισμοί εκφράζονται στην παιδαγωγική σκέψη ωςεκπαιδευτικά ιδεώδη, τα οποία έχουν σαφή θεωρητική υποδομή και συγκεκριμένους εκφραστές (βλ.και Ξωχέλλης 1997:50-51): (α) Το ατομικιστικό ιδεώδες, το οποίο απηχεί ις θέσεις του Rousseau και το οποίο επικράτησεμετά το Διαφωτισμό κυρίως μέσα από τα κινήματα της Νέας Αγωγής των αρχών του 20
ου
, ταυτίζει τηνανθρώπινη πληρότητα με τη γνώση, την κατανόηση και τον έλεγχο της πραγματικότητας και τηδιανοητική δημιουργικότητα.(β) Το κοινωνιοκρατικό ιδεώδες, το οποίο έχει τις ρίζες του στον
πολίτη
της πλατωνικής και αριστοτελικής σκέψης. Προκρίνει την αποτελεσματικότητα του ατόμου μέσα στο ιδιωτικό και κοινωνικο-πολιτικό γίγνεσθαι, ώστε να εξασφαλιστεί η κοινωνική καταξίωση και η ατομικήευδαιμονία. Τέλος,(γ) Το ανθρωπιστικό ιδεώδες, το οποίο αντιπαραθέτει στα δύο προηγούμενα την αξία του ναεπιδιώκει κανείς την πνευματική ολοκλήρωσή του, η οποία επέρχεται μέσα από την ικανοποίηση των υπαρξιακών αναζητήσεων, την ανάπτυξη των ατομικών κλίσεων, την καλλιέργεια όλων των τομέωντης προσωπικότητας και τη μύηση στα θεμελιώδη στοιχεία του πολιτισμού.Οι κοινωνιοκεντρικές επιδιώξεις, από την άλλη πλευρά, έχουν ως σημείο αναφοράς τοευρύτερο κοινωνικό σύνολο, αποβλέπουν στην εξασφάλιση ιδανικών κοινωνικο-πολιτικών συνθηκώνκαι εκφράζονται μέσα από τις ακόλουθες υποκατευθύνσεις – θεωρίες:2
You're Reading a Free Preview
Pages 3 to 27 are not shown in this preview.