Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΑΜ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΑΜ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 17 Ιουνίου 2013

Οι ηρωίδες δασκάλες της Εθνικής μας Αντίστασης


eam-women
Σας παρουσιάζουμε τις συνοπτικές ιστορίες μερικών από τις πιο γνωστές δασκάλες, αντάρτισσες του ΔΣΕ. Οι ιστορίες αυτές  είναι γνωστές από τον πολιτικό επίτροπο Κώστα Γκριτζώνα, αποτελούν ένα μικρό μονάχα δείγμα του ηρωισμού του μεγάλου πλήθους των δασκάλων που στελέχωσαν τις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.
Αθηνά Μπενέκου: Η κόκκινη δασκάλα από τη Ζούπαινα Λακωνίας. Ήταν κόρη παπά. Πήρε το πτυχίο της από την Παιδαγωγική Ακαδημίας Τρίπολης. Ήξερε γαλλικά και αγγλικά. Στην Κατοχή έδρασε μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ της οποίας ήταν νομαρχιακό στέλεχος. Έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην δημιουργία του ΔΣΠ και τραυματίστηκε σοβαρά σε ενέδρα στα Σουστιανά στις 27 Μάιου 1947. Αργότερα της ανατίθεται η δημιουργία δικτύου πληροφοριών στην Τρίπολη με σκοπό την διενέργεια επιχείρησης για την απελευθέρωση κρατουμένων αγωνιστών στις φυλακές της πόλης. Κάποια ημέρα ένας φαντάρος από το χωριό της την εντόπισε στον δρόμο και την κατάγγειλε στην τοπική χωροφυλακή. Αποτέλεσμα ήταν η σύλληψη και η  μεταφορά της στην Αθήνα για δίκη. Εκτελέστηκε μερικές ημέρες μετά. Οι τελευταίες λέξεις της ήταν «Πιστεύω ότι ο χώρος αυτός που τώρα εσείς ποτίζετε με το αίμα μου θα γίνει αύριο τόπος προσκυνήματος που θα έρχονται τα παιδιά σας και θα τον ραίνουν με λουλούδια.» Στο τελευταίο της κελί είχε γράψει στίχους του Βασίλη Ρώτα.

Τετάρτη 27 Μαρτίου 2013

Κινηματογραφικό συνεργείο του ΕΛΑΣ 1943 1945 – Ολα τα φιλμ





Πρόκειται για το σύνολο της παραγωγής σε φιλμ από το κινηματογραφικό συνεργείο του ΕΛΑΣ, (ή ορθότερα, το φωτοκινηματογραφικό συνεργείο του ΕΛΑΣ), που έχει διασωθεί. Κάτι λιγότερο από 11 λεπτά. Δόθηκαν στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας από την Ολυμπία και τον Κώστα Παπαδούκα, αδερφό του Θανάση Παπαδούκα, του οπερατέρ του κινηματογραφικού συνεργείου του ΕΛΑΣ, από το φθινόπωρο του 1944 μέχρι λίγο μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Πριν από τον Θανάση Παπαδούκα, την δουλειά αυτή έκανε ο οπερατέρ Ιωάννης Νισυρίου, με μία μηχανή που είχαν βρει «σε κάτι κιβώτια γερμανικά μαζί με φιλμ, τραβηγμένα και ατράβηχτα», όπως διηγείται ο Θανάσης Παπαδούκας.
Το συνεργείο, υπό την εποπτεία του ζωγράφου Δημήτρη Μεγαλίδη, και με τη συμμετοχή του Κώστα Μακρή, γύρισε αρκετά μέτρα φιλμ, από τα οποία έχουν διασωθεί αυτά τα αποσπάσματα που μπορείτε να δείτε παρακάτω στο βίντεο.
Τα μέλη του συνεργείου: * Δημήτρης Μεγαλίδης, προϊστάμενος * Ιωάννης Νισυρίου, οπερατέρ * Θανάσης Παπαδούκας, οπερατέρ * Κώστας Μακρής
Περιγραφή των σκηνών: * Συνεδρίαση της ΠΕΕΑ στην Ευρυτανία, άνοιξη του 1944. Διακρίνεται ο Σπύρος Μελετζής, φωτογράφος του αγώνα [Οι φωτογραφίες των μελών του συνεργείου, στους τίτλους στην αρχή είναι του Σπύρου Μελετζή]. * Ο Αρης Βελουχιώτης και οι Μαυροσκούφηδες, έφιπποι, τέλη του 1944 ή αρχές του 1945 * Η Ταξιαρχία Ιππικού στη Λάρισα, με τα άλογα που ο ΕΛΑΣ είχε πάρει λάφυρα από τους Ιταλούς, τέλη του 1944 ή αρχές του 1945, επίσης. * Ο Στέφανος Σαράφης και ο Αρης Βελουχιώτης με τους Μαυροσκούφηδες του, όλοι έφιπποι, πιθανόν στα Ιωάννινα, φθινόπωρο του 1944. * Ο Στέφανος Σαράφης και ο Αρης Βελουχιώτης με τα στελέχη του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ ποζάρουν στην έδρα του ΓΣ. * Πορεία ανταρτών μέσα στο χιόνι, μετά από μάχη με του Γερμανούς. Κουβαλάνε τραυματισμένους συντρόφους τους. Οταν ο ένας πεθαίνει, τον θάβουν στο χιόνι, χειμώνας 1943-1944. * Αντάρτες έπειτα από πορεία φτάνουν σε ορεινό χωριό, όπου οι γυναίκες του χωριού τους κερνούν και τους φιλεύουν. * Σκηνοθετημένη μάχη-ναυμαχία του ΕΛΑΝ. Οι Γερμανοί “ηθοποιοί” είναι πραγματικοί αιχμάλωτοι, που μάλιστα, μη γνωρίζοντας για τη σκηνοθεσία, νόμιζαν ότι οι ΕΛΑΝίτες επρόκειτο να τους εξοντώσουν. * Θεατρική παράσταση από ερασιτέχνες ηθοποιούς των πολιτιστικών ομάδων των ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΕΠΟΝ στην πλατεία του χωριού. Παρακολουθούν αξιωματικοί και οπλίτες του ΕΛΑΣ, και όλος ο πληθυσμός του χωριού, που μάλλον βλέπει για πρώτη φορά θέατρο. * Σκηνές απελευθέρωσης της Πάτρας. * Παράδοση των όπλων του ΕΛΑΣ, μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας. Διακρίνονται και Βρετανοί ένστολοι που επιτηρούν την παράδοση των όπλων. * Στο κλείσιμο, οι τραγικές σκηνές με τους αντάρτες του ΕΛΑΣ να κλαίνε την στιγμή που παραδίδουν τα τιμημένα άρματά τους.

Δευτέρα 25 Μαρτίου 2013

Ε.Α.Μ.



Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ!
Το κείμενο του Δημήτρη Γληνού, που πρωτοκυκλοφόρησε στη φασιστοκρατούμενη Ελλάδα το Σεπτέμβρη του 1942 με πρωτοβουλία του ΕΑΜ, αποτελεί ένα εξαιρετικό μάθημα Ιστορίας και ταυτόχρονα ένα φλογερό σάλπισμα αγώνα για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση του λαού μας. Μπορεί να πέρασαν 70 χρόνια από τότε, αλλά πόσο επίκαιρο φαντάζει σήμερα για τον λαό μας,  το κάλεσμα του Δημήτρη Γληνού μέσα από  την μοναδική μπροσούρα-βιβλιαράκι «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ»!  Θα έλεγε κανείς πως το βιβλιαράκι αυτό  που στα χρόνια της κατοχής ήταν το αλφαβητάρι του Αγώνα  για  χιλιάδες  αγωνιστές, σήμερα γίνεται  ένας Παιάνας για  την Αξιοπρέπεια και τα Όνειρα του Λαού μας. 
"Ο σημερινός αγώνας του λαού μας στο περιεχόμενό του δεν μπορεί να είναι τίποτ' άλλο παρά απελευθερωτικός. Πρόκειται να κατακτήσουμε τη λευτεριά μας, να διώξουμε τους ξένους επιδρομείς από τη χώρα μας, να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας στη ζωή και τον πολιτισμό. Πρόκειται ν' ανοίξουμε το δρόμο για μιαν ελεύτερη, πολιτισμένη κι ευτυχισμένη Ελλάδα. Αυτός είναι ο πρώτος, ο υπέρτατος, ο μόνος σκοπός που μας προβάλλεται σήμερα επιτακτικά όσο ποτέ.
Στη μορφή του, ο σημερινός αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι παλλαϊκός, ν' αγκαλιάσει όλα τα στρώματα του λαού, και τον εργάτη και τον αστό και τον αγρότη και τον διανοούμενο. Και μ' αυτή την έννοια της παλλαϊκότητας, ο αγώνας αυτός χαρακτηρίζεται σαν αγώνας εθνικός. Ο σημερινός, λοιπόν, αγώνας που βγαίνει από τα πράγματα και την ψυχική διάθεση όλου του λαού, είναι αγώνας εθνικοαπελευθερωτικός, και μόνο αν έτσι κατανοηθεί και οργανωθεί μπορεί να φέρει το ποθητό αποτέλεσμα..." (Από την μπροσούρα «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ»)