Η άνοιξη των Ελλήνων. Μια πρόχειρη… επιτομή.

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαΐου 1, 2013

“…….με την… πολλαπλώς «ευεργετηθείσα» Ευρώπη,
να συνεχίζει, απαθής (!) και σε αυτά τα πέτρινα χρόνια,
να….. εισπράττει Ελληνισμό (!) 
Απαθής και διαχρονικά αγνώμων!”

Όμως τα πράγματα με την σειρά:

Σίγουρα. Ο Γεώργιος Δροσίνης δεν χάνει την…. πρωτοκαθεδρία.
Αλλά με… σκληρό τον συναγωνισμό από τον Μ. Χατζηδάκι.

«…η ανθισμένη αμυγδαλιά…» του

πρώτου
«… η άνοιξη….» του δεύτερου, αλλά

από τις «πρώτες» μελωδίες που «εμψυχούν» την αίσθηση της Ελληνικής Άνοιξης,

Mε “νότες” λανθάνουσας μελαγχολίας και νοσταλγικής αναζήτησης.

Από “κοντά” ο Γιάννης Ρίτσος και οΜίκης Θεοδωράκης, ψάλλουν
αυτήν ακριβώς την περίεργη μίξη συναισθημάτων:

«μέρα Μαγιού, μου μίσεψες…»

στον νεκρό=σύμβολο του 1936 (!)

Βάψτε τα αυγά σας με φυσικό τρόπο

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαΐου 1, 2013

Της Κορίνας Καφετζοπούλου

Το κόκκινο αυγό για την εκκλησιαστική παράδοση συμβολίζει το θαύμα της αναστάσεως του Χριστού.

Λέγεται ότι όταν η Μάρθα η μυροφόρα, αδερφή του Λαζάρου, έτρεξε να πει στην αδερφή της Μαρία, το νέο της Αναστάσεως του Χριστού, εκείνη με δυσπιστία της απάντησε: «Αν αναστήθηκε ο Κύριος τα αυγά που έχουμε μαζέψει να γίνουν κόκκινα», όπως και έγινε.

Από τότε τα αυγά βάφονται κόκκινα και τσουγκρίζονται το βράδυ της Αναστάσεως.
Αιώνες τώρα το έθιμο της βαφής των αυγών τηρείται με ευλάβεια κάθε Μ. Πέμπτη στα σπίτια των Χριστιανών Ορθοδόξων.

Πριν τις χημικές χρωστικές ουσίες υπήρχαν οι φυσικοί τρόποι βαψίματος.

Με ιεροτελεστία γινόταν όλη η διαδικασία που ξεκινούσε πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα, προκειμένου όλα να είναι έτοιμα εκείνη την ημέρα.