Απριλίου 9, 2013 από seisaxthiablog
ΑΡΑΓΕ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟΥΣ;
Πολλοί θα αναρωτιέστε φαντάζομαι, πως ξαφνικά μπήκαν στη ζωή μας κάποιοι άγνωστοι το προηγούμενο διάστημα όροι όπως, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, Αστικές Μη Κερδοσκοπικές Εταιρείες, Προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας, ΕΣΠΑ κ.λ.π.. Ακόμη περισσότεροι, θα σκέφτεστε που ήταν τόσα χρόνια όλοι αυτοί και ξαφνικά ξεφύτρωσαν παντού προσφέροντας απλόχερα ελεημοσύνη. Επίσης σε κάποιους ίσως πιο “ψιλιασμένους” να φαίνεται ακόμη πιο περίεργο το ότι μια λέξη τα προηγούμενα χρόνια απαγορευμένη, η αλληλεγγύη, έγινε όχι μόνο σημαία τους αλλά πλασάρεται και ως εμπόρευμα ευκαιρίας. Με όλα αυτά τα ερωτήματα ως εισαγωγή, θα ήθελα να σας μεταφέρω την εμπειρία μου από τη συμμετοχή στην Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Αντίρροπον η οποία έμαθα το καλοκαίρι ότι δραστηριοποιείται με παιδιά Ρομά. Πλέον βέβαια πλασάρεται πιο “chic” όπως θα δείτε και στο επίσημο site τηςhttp://www.antirropon.eu/(το οποίο κατά τύχη φτιάχτηκε μόλις πήραμε το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ πριν δύο μήνες!).
Δραστηριοποιούμενος από τα προβλήματα της ανόδου του ρατσισμού και του σχολικού εκφοβισμού στην περιοχή μου, τον Ασπρόπυργο, όντας εκπαιδευτικός και άνεργος, η διευθύντρια του Γυμνασίου της συνοικίας, μου πρότεινε να συμμετέχω ως ομαδάρχης σε κάποιες μικτές κατασκηνωτικές δράσεις, στις οποίες θα φιλοξενούνταν τσιγγανόπαιδες από την περιοχή, με σκοπό την ένταξη τους. Η διευθύντρια δεν γνώριζε τίποτα παραπάνω και αν και στην αρχή αμφέβαλλα αν είμαστε τόσο καλό ως πρότυπο ώστε να θέλουμε να “εντάξουμε” και κάποιους άλλους, ωστόσο πείστηκα από το κίνητρο να γνωρίσω καλύτερα μια πληθυσμιακή ομάδα που αν και ζούμε επί αιώνες μαζί, δεν ξέρουμε τίποτα στην πραγματικότητα για αυτούς, πόσο μάλλον αν τους μάθω μέσα από το πιο όμορφο κομμάτι, τα παιδιά τους, έτσι και συναίνεσα.
