«Το μεσημέρι της 2ας Μαΐου 1941, ο 17χρονος μαθητής της Ε΄ Γυμνασίου του Βαρβακείου από τη Βυτίνα, Μάθιος Πόταγας,
πετάχτηκε άοπλος στη μέση του δρόμου, ύψωσε το χέρι και φώναξε στη
φάλαγγα των αρμάτων μάχης των ναζί που έφτασαν στη γέφυρα Κουτρουμπή,
στο δημόσιο δρόμο, που περνούσε έξω από τη Βυτίνα: «Σταθείτε. Δεν θα μας
σκλαβώσετε. Είμαι εδώ μόνος. Αλλά η Ελλάδα ολόκληρη ακολουθεί».
Έκπληκτος ο διοικητής της φάλαγγας, ρώτησε το διερμηνέα, τι λέει αυτό το
παιδί. Όταν ο διερμηνέας του εξήγησε, ο διοικητής με το αυτόματό του
σκότωσε τον Πόταγα. Αλλά δεν έφτανε στον ναζί αξιωματικό μόνον ο
θάνατος. Διέταξε τους στρατιώτες του και με έναν ογκόλιθο συνέθλιψαν το
κεφάλι του νέου που τόλμησε να υψώσει το ανάστημά του απέναντι στο Γ΄
Ράιχ και το στρατό του…».
Σύμφωνα εξ άλλου με τη μαρτυρία του Χρήστου Κουτσούγερα, (arcadians.gr), το γεγονός διαδραματίστηκε ως εξής:
«Ένα παιδί 18 χρονών στην Βυτίνα ο
Ματθαίος Πόταγας συγχρόνως σχεδόν, λες και είχαν συνεννοηθεί με το Σάντα
και τον Γλέζο που κατεβάσανε την σημαία από την Ακρόπολη, αυτό το παιδί
των 18 χρόνων στην Βυτίνα δεν μπορούσε να συμβιβαστεί στην ιδέα ότι η
πατρίδα υποδουλώθηκε, ότι θα ζει σκλάβος.
