Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2014

ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ

Λειτουργικά Συστήματα
Ubuntu Linux www.ubuntu.com/desktop/get-ubuntu/download : Εξαιρετικό, δωρεάν, Λειτουργικό Σύστημα με χιλιάδες εφαρμογές που καλύπτουν κάθε απαίτηση του χρήστη (πλήρως ελληνοποιημένο)

Εφαρμογές γραφείου
Open Office http://el.openoffice.org/ : Πλήρης σουίτα γραφείου
PDF Creator http://sourceforge.net/projects/pdfcreator/ : Μετατροπέας αρχείων του Office σε PDF
Scribus http://www.scribus.net/ : Πρόγραμμα τυπογραφικής εκτύπωσης. Δώστε στα κείμενά σας την εμφάνιση βιβλίου.
Πακέτο συμβατότητας με τις εκδόσεις αρχείων του Word, Excel και PowerPoint 2007 του Microsoft Office. Κατεβάστε το απόεδώ
NeoOffice: http://download.openoffice.org/other.html#tested-full Νέα έκδοση των εφαρμογών γραφείου OpenOffice.org για λειτουργικά συστήματα Mac OS X Intel

Εφαρμογές ήχου
Audacity http://audacity.sourceforge.net/ : Επεξεργαστής ήχου

Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2014

Η γενοκτονία των Ινδιάνων, ένα ξεχασμένο Ολοκαύτωμα

"Κατά τη διάρκεια των Γεωγραφικών Ανακαλύψεων αρκετοί τολμηροί θαλασσοπόροι, αξιοποιώντας συχνά την επιστήμη της γεωγραφίας και εφευρέσεις, όπως η μαγνητική πυξίδα, ταξίδεψαν ως τα πέρατα του κόσμου για να χαράξουν νέους εμπορικούς δρόμους. Ο Βαρθολομαίος Ντιάζ ανακάλυψε το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, ο Βάσκο Ντα Γκάμα διέπλευσε τον Ινδικό Ωκεανό ενώ ο Μαγγελάνος πραγματοποίησε τον πρώτο περίπλου της γης, αποδεικνύοντας τη σφαιρικότητά της. Το 1492 ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακάλυψε την Αμερική.

Στην Ευρώπη έφτασαν νέα είδη διατροφής αλλά και πολύτιμα μέταλλα. Το εμπόριο επίσης αναπτύχθηκε σε παγκόσμια κλίμακα. Οι Ευρωπαίοι ίδρυσαν αποικίες στις νέες περιοχές. Εκεί ήρθαν σε επαφή με τους πολιτισμούς αρχαίων λαών, όπως οι Ίνκας και οι Αζτέκοι, αλλά ελάχιστα επηρεάστηκαν από αυτούς. Συχνά οι νέοι κάτοικοι αντιμετώπισαν με περιφρόνηση τους ιθαγενείς και τους εκμεταλλεύθηκαν. Η δουλεία, ιδιαίτερα στις αποικίες, αποτέλεσε την πιο αρνητική συνέπεια των Ανακαλύψεων.

Την ίδια εποχή στο εσωτερικό της Ευρώπης η ραγδαία ανάπτυξη του εμπορίου οδήγησε στη γέννηση του Καπιταλισμού. Ιδρύθηκαν νέες τράπεζες καθώς και βιοτεχνικές επιχειρήσεις που ανταγωνίζονταν μεταξύ τους. Στη γεωργία χρησιμοποιήθηκαν νέες τεχνικές, όπως το άνοιγμα αυλακιών για τη σπορά και το λίπασμα. Εισήχθη επίσης από το Νέο Κόσμο η καλλιέργεια του καλαμποκιού και της πατάτας. Οι Ευρωπαίοι αποκτούν νέες συνήθειες, όπως η χρήση του καπνού και του καφέ."


Το παραπάνω, είναι απόσπασμα από το νέο σχολικό βιβλίο της Στ΄ Δημοτικού. Εμείς να θυμίσουμε ότι αυτή η ανάπτυξη του εμπορίου που οδήγησε στη γέννηση του Καπιταλισμού - έτσι ουδέτερα!!! - ακολούθησε τη προγενέστερη ληστρική, αποικιοκρατική εισβολή των Σταυροφόρων στην Ανατολή, όπου και έγινε η Α' άλωση της Κωνταντινούπολης το 1204 που τελικά οδήγησε και στην οριστική πτώση της Ρωμανίας στα στίφη των Οθωμανών.

Η γενοκτονία των Ινδιάνων, ένα ξεχασμένο Ολοκαύτωμα


.Julien Chaulieu
Ο όρος γενοκτονία, καθιερώθηκε επίσημα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, για να περιγράψει εγκλήματα που αποβλέπουν στη συστηματική και επιδιωκόμενη εξόντωση ολόκληρης φυλής ή τμήματος αυτής σε ορισμένο γεωγραφικό τόπο. Κάτι τέτοιο επιτυγχάνεται είτε με διαδοχικούς ομαδικούς φόνους, είτε μέσω άλλων μεθόδων που συμβάλουν στην μαζική εξόντωση ατόμων που ανήκουν σε συγκεκριμένη φυλή. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές γενοκτονίες που συναντά κανείς στην ανθρώπινη ιστορία είναι το Ολοκαύτωμα των Εβραίων από τους Γερμανούς Ναζί, το Holodomor της Ουκρανίας, τις θηριωδίες των αποικιοκρατικών καθεστώτων στην Ασία και την Αφρική, καθώς και.....
η εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων, Ποντίων και Μικρασιατών Ελλήνων από τον Οθωμανικό στρατό.

Η μεγαλύτερη όμως γενοκτονία που συνέβη ποτέ στην πλανήτη, αλλά και ταυτόχρονα η λιγότερο συζητημένη, είναι αυτή των Ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικανικής Ηπείρου. Συνολικά από τα πρώτα χρόνια της «ανακάλυψης» της Αμερικής, μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα, πάνω από 80.000.000 Ιθαγενείς εξοντώθηκαν. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των Ιθαγενών στην Βόρεια Αμερική το 1919 έφτανε τους 400.000, μόλις… 18 με 19 εκατομμύρια λιγότεροι σε σύγκριση με το 1492, όπως αναφέρει το Ethical Canons and Scientific Inquiry (Genocide of Native Americans). Ο David Stannard στο βιβλίο του, American Holocaust, (1992, σ. 74-75, s.151), κάνει λόγο για 100 εκατομμύρια ανθρώπους που εξοντώθηκαν συνολικά, μεταξύ αυτών γύρω στα 18 εκατομμύρια σε περιοχές του Βόρειου Μεξικού, ενώ οι θάνατοι που συνδέονται με το εμπόριο δουλείας Ιθαγενών υπολογίζονται στα 28 εκατομμύρια. Όπως όλα δείχνουν, οι ιθαγενείς πλήρωσαν πολύ ακριβά τα προνόμια που είχαν να κατοικούν σε πλούσια εδάφη.
Στο παρακάτω βίντεο, ο φωτογράφος Άαρον Χιούι, εστιάζει την προσοχή του σε μια από τις φυλές τών ιθαγενών τής Βορείου Αμερικής που ονομάζεται Λακότα. Στην ομιλία που έδωσε το 2010, αναφέρει πως η φυλή αυτή συρρικνώθηκε και ουσιαστικά φυλακίστηκε σε καταυλισμούς/στρατόπεδα συγκέντρωσης.


Guernica

Η Γκερνίκα (Guernica στα ισπανικά ή Γκουέρνικα, με λατινική απόδοση στα ελληνικά), είναι το διασημότερο ίσως έργο του Πάμπλο Πικάσο.



Περιγραφή

Αυτός ο τεράστιος καμβάς (3,54x7,82μ.)[1] περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Ήταν παραγγελία της δημοκρατικής κυβέρνησης της Ισπανίας για τη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937[2]. Ο Πικάσο εμπνεύστηκε το έργο όταν, στις 26 Απριλίου της ίδιας χρονιάς, στα πλαίσια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, Γερμανοί πιλότοι της αεροπορίας των εθνικιστών βομβάρδισαν την κωμόπολη Γκερνίκα της Χώρας των Βάσκων. Στο βομβαρδισμό εκείνο σκοτώθηκαν 1.650 άνθρωποι και ισοπεδώθηκε το 70% της πόλης με 32 τόνους εκρηκτικά.
Συνθήκες έμπνευσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2014

ΚΟΛΠΑΚΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΥ


Επειδή φτάσαμε στην ΣΤ΄τάξη δε σημαίνει πως δεν υπάρχουν ανάμεσά μας και μερικοί που "κολλάνε" σε κάποια γινόμενα. Ας δούμε λοιπόν ένα τρικ που μας παρουσιάζει μια δασκάλα από την Κύπρο.Εάν έχετε και κάποιο μικρότερο φίλο που δυσκολεύεται στην αυτοματοποιημένη εκμάθηση της προπαίδειας, μοιραστείτε μαζί του το βιντεάκι που ακολουθεί. 

Από τις Γεωγραφικές Ανακαλύψεις στο Διαφωτισμό

2α. Γεωγραφικές ανακαλύψεις 

Ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακαλύπτει την Αμερική το 1492 μ.Χ.

Προσπάθησε να περιγράψεις τον πίνακα. Τι κρατάει ο Κολόμβος στα χέρια του ;
Τι να συμβολιζουν ;

Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση

Ας παρατηρήσουμε προσεκτικά την παρακάτω εικόνα.

Τι να απεικονίζει άραγε ;

Ποιος να τη ζωγράφισε ;

Πότε και γιατί ;

Διατυπώστε τις σκέψεις σας.

Μήπως θα βοηθούσε να την βλέπαμε λίγο διαφορετικά;

Η ζωγραφική στην αρχαία Ελλάδα

Posted by olympia spyr στο Σεπτεμβρίου 21, 2014

Η αρχαία Ελληνική ζωγραφικήείναι τέχνη αντίστοιχης σημασίας με τηναρχιτεκτονική και τηνγλυπτική στον Ελληνικό Κόσμο. Χάθηκε όμως κατά το μεγαλύτερο μέρος της, και ιδιαίτερα η ζωγραφική τηςκλασσικής περιόδου είναι χαμένη σχεδόν εξ ολοκλήρου. Ήταν πάντοτε συνδεδεμένη με την
αρχιτεκτονική και τηνγλυπτική, καθώς βάφονταν τόσο τα γλυπτά όσο και τα αρχιτεκτονικά μέλη με τρόπο που μας είναι καλά γνωστός, μια και είναι χιλιάδες τα ίχνη χρωμάτων από αρχιτεκτονικά μέλη καιγλυπτά που σώζονται σήμερα, και μας επιτρέπουν να έχουμε μια πλήρη εικόνα της Ελληνικής ζωγραφικής.


Μάλιστα, η χρήση χρώματος στις τρισδιάστατες αυτές επιφάνειες οδήγησε τηνζωγραφική στην απεικόνιση, την απόδοση του διαστήματος (του χώρου) και τωνφωτοσκιάσεων. Η ζωγραφική, επίσης, συνδεόταν με τιςτέχνες του ψηφιδωτού και της αγγειογραφίας, από τις οποίες έχουμε επίσης απειράριθμα δείγματα, μια και κυρίως τα ψηφιδωτά σε πάρα πολλές περιπτώσεις μιμούνται πρωτότυπα ζωγραφικά έργα και σε κάθε περίπτωση μιμούνται τεχνοτροπικά τα ζωγραφικά έργα της αντίστοιχης περιόδου. Τέλος συνδέεται με τηντέχνη της σκηνογραφίας.
Οι πηγές μας είναι περισσότερες από την ύπαρξη των πρωτότυπων έργων, γιατί προστίθενται παράγοντες όπως η ζωγραφική των ρωμαϊκών χρόνων, η επιρροή που άσκησε η Ελληνική ζωγραφική στην ζωγραφική των Ετρούσκων, καθώς και οι περιγραφές αρχαίων συγγραφέων όπως του Πλίνιου του Πρεσβύτερου, του Παυσανία,του Πλουτάρχου, του Λουκιανού, του Αθήναιου, του Αριστοτέλη, τουΠλάτωνα, τουΞενοφώντα, κ.α.
Η Μινωική ζωγραφική

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2014

Οι πολιτικές αναφορές του Γιώργου Σεφέρη



Σαν "σήμερα" φεύγει ο Γιώργος Σεφέρης

Στις 20 Σεπτεμβρίου 1971 φεύγει από τη ζωή ο νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης. Χιλιάδες λαού συγκεντρώνονται δυο μέρες αργότερα για να συνοδεύσουν τον μεγάλο λογοτέχνη στην τελευταία του κατοικία, συγκέντρωση η οποία τελικά εξελίσσεται σε αντιδικτατορική διαδήλωση, με νέους, φοιτητές και μαθητές επικεφαλής. «Ο Γ. Σεφερης έθεσε τη βάση για την ελεύθερη ποίηση», θα πει γι' αυτόν ο Οδυσσέας Ελύτης.

Διαβάστε παρακάτω το άρθρο της Ελένης Νικολαϊδου για τις πολιτικές αναφορές και τα σχόλια του Γιώργου Σεφέρη μέσα από το έργο του κατά την περίοδο 28/10/1940 – 22/10/1944

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Πρόλογος

Η ζωή του Γ.Σεφέρη

Εργογραφία

Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2014

Εξοχο κείμενο από τον Mario de Andrade


Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ότι έχω ζήσει έως τώρα…

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.


Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο… μετά βίας για την επικεφαλίδα.

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται…Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα…

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.

Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων…
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν…Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ’όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου…

Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2014

Η εκπαίδευση της «ταμπλέτας»

Αρθρογράφος: Μ. Κ.

Στα «παράξενα» της ειδησεογραφίας κατέταξαν κάποιοι την είδηση, που δημοσιεύτηκε στις 10 Σεπτέμβρη στους «New York Times», ότι ο εκλιπών ιδρυτής της «Apple» και πολυεκατομμυριούχος Steve Jobs επέβαλε στα παιδιά του περιορισμένη χρήση της τεχνολογίας. Στο ίδιο άρθρο φιλοξενούνται δηλώσεις υψηλόβαθμων στελεχών μεγάλων εταιρειών που δραστηριοποιούνται στις νέες τεχνολογίες, οι οποίοι ακολουθούν ανάλογη τακτική, με άλλους να δηλώνουν ότι προτείνουν στα παιδιά τους τα βιβλία αντί των υπολογιστών και άλλους ότι αυτή η στάση τους υπαγορεύεται από το ότι είδαν από πρώτο χέρι τους κινδύνους.

Το τελευταίο διάστημα έρχεται το υπουργείο Παιδείας να ανοίξει τα ζητήματα της χρήσης νέων τεχνολογιών στην Εκπαίδευση. Ηδη έχει πέσει η πρόταση για τηλε-εκπαίδευση για τα παιδιά των απομακρυσμένων περιοχών μέχρι να (σ.σ. και αν) φτάσει ο εκπαιδευτικός, ενώ πρόσφατα ο υπουργός Παιδείας μιλούσε για τη δυνατότητα που έχει το κάθε παιδί να έχει την ύλη του σχολείου «στην ταμπλέτα».

Και ενώ η εμπειρία που μεταφέρουν οι «New York Times» δείχνει την τακτική μεγαλοσχημόνων του αμερικανικού καπιταλισμού σε ό,τι αφορά τη διαπαιδαγώγηση, οι δηλώσεις του υπουργείου απευθύνονται στα Ελληνόπουλα της κατά γενική ομολογία υποβαθμισμένης εκπαίδευσης, της μαζικής κατάρτισης μέσα στο σχολείο. Θυμίζοντας την εμπειρία που μετέφερε ένας καθηγητής από το ταξίδι του στις ΗΠΑ, ο οποίος δήλωνε εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι στις φτωχές γειτονιές τα παιδιά «εκπαιδεύονταν» σκυμμένα πάνω στον υπολογιστή ενώ τα ακριβά ιδιωτικά σχολεία επέμεναν στον πίνακα και το χαρτί.

Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2014

Η δημοκρατία σε κρίση φάντασμα και η καταπιεστική μορφή δημόσιας παιδαγωγικής ΜΕΡΟΣ Β'

 Έκδοση Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2014

HENRY Α. GIROUX 
(ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΔΡΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ MC MASTER ΤΟΥ ΚΑΝΑΔΑ. ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ «ΠΑΤΕΡΕΣ» ΤΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ. ΕΧΕΙ ΓΡΑΨΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 70 ΒΙΒΛΙΑ)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Χ. Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ


Ο αργός θάνατος του πανεπιστημίου ως κέντρου κριτικής σκέψης και πολύτιμου δημόσιου αγαθό συμβάλλει στην ανάδυση ενός πλαισίου για τη δημιουργία μιας διαμορφωτικής κουλτούρας που παράγει και νομιμοποιεί μια αυταρχική κοινωνία. Η εταιρικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αποτελεί σοβαρό πλήγμα εναντίον της δημοκρατίας
Η Αριστερά πρέπει να εμπλακεί στο θέμα της οικονομικής ανισότητας, να ξεπεράσει τον κατακερματισμό της, να αναπτύξει ένα διεθνές κοινωνικό σχηματισμό για τη ριζοσπαστική δημοκρατία και την υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος, να λάβει σοβαρά υπόψη την ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος που σκέφτονται οι άνθρωποι, και να αναπτύξει μια ολοκληρωμένη αντίληψη της πολιτικής και ένα συνοδευτικό όραμα

Σήμερα δημοσιεύεται το δεύτερο μέρος της συνέντευξης με τον Αμερικανό κοινωνικό αναλυτή και πατέρα της κριτικής παιδαγωγικής Henry Α. Giroux. Στο πρώτο μέρος της συνέντευξης, ο Giroux αναφέρθηκε στην ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού, στην κρίση της δημοκρατίας και την άνοδο του αυταρχισμού στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες. Στο δεύτερο μέρος της συνέντευξης, μιλάει για την πολιτική της αναλωσιμότητας, τους κινδύνους που πηγάζουν από τη διάλυση του πανεπιστημίου ως δημόσιας σφαίρας, το ρόλο της μαζικής κουλτούρας, την «οπισθοχώρηση των διανοουμένων» και το μέλλον της Αριστεράς.

* Πριν από μερικά χρόνια, σε μια προσπάθεια να αναλύσετε την τραγωδία του τυφώνα Κατρίνα, εφηύρατε τον όρο «πολιτική της αναλωσιμότητας». Θεωρείτε ότι η αναλωσιμότητα αποτελεί συστημικό στοιχείο του παγκόσμιου νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού;

- Ο πόλεμος του νεοφιλελευθερισμού κατά του κοινωνικού κράτους έχει δημιουργήσει νέες μορφές παράπλευρης απώλειας. Καθώς τα δίχτυα ασφαλείας καταστρέφονται και υπονομεύονται οι κοινωνικοί δεσμοί, ο καπιταλισμός καζίνο βασίζεται σε μια εκδοχή του κοινωνικού Δαρβινισμού, τόσο για να τιμωρήσει τους πολίτες και να νομιμοποιήσει τις πολιτικές του αποκλεισμού και της βίας που εφαρμόζει όσο και για να πείσει τους ανθρώπους ότι το «νέο φυσιολογικό» είναι μια σταθερή κατάσταση φόβου, ανασφάλειας και επισφάλειας.

Αξιολόγηση - χειραγώγηση. Συνεχίσουμε και εντείνουμε τον αγώνα, λέμε ΟΧΙ στον αυταρχισμό της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΑΙΘ


από ΔΟΕ
Δημοσιευμένο Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014
 Εκτύπωση  





Αρ. Πρωτ.1020Αθήνα 5/9/2014

Προς
Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε.
                                                                                             Κοιν.: Μ.Μ.Ε.

ΘΕΜΑ : Αξιολόγηση - χειραγώγηση. Συνεχίσουμε και εντείνουμε τον αγώνα, λέμε ΟΧΙ στον αυταρχισμό της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΑΙΘ 
               
Σε όλη τη διάρκεια της περσινής συνδικαλιστικής χρονιάς το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. με όλες τις ενέργειες και τις αποφάσεις του κινήθηκε στην κατεύθυνση της ανάδειξης της αντίθεσης του Κλάδου των εκπαιδευτικών στην επιχειρούμενη εφαρμογή της αξιολόγησης που χειραγωγεί, κατηγοριοποιεί σχολεία και εκπαιδευτικούς και οδηγεί στη μισθολογική - βαθμολογική καθήλωση και τις απολύσεις. Μέσα από μια σειρά κειμένων υπογραφών, απεργιακών κινητοποιήσεων, ενεργειών άρνησης υλοποίησης των εντολών εφαρμογής της αυτοαξιολόγησης και της αξιολόγησης ο Κλάδος των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αντιστάθηκε δυναμικά και απάντησε με τη στάση του στις μεθοδεύσεις του Υπουργείου Παιδείας.
                 Η νέα πολιτική ηγεσία, παρά τις προσδοκίες που προσπάθησε να καλλιεργήσει για την υιοθέτηση πολιτικής διαλόγου και συναίνεσης, πολύ γρήγορα αποκάλυψε τις προθέσεις της που δεν είναι άλλες από τη συνέχιση της εφαρμογής της ίδιας αντιπαιδαγωγικής - αντιεπιστημονικής αξιολόγησης που υπηρετεί αποκλειστικά τη «λογική» της «αξιολόγησης» ως εργαλείο μισθολογικής- βαθμολογικής στασιμότητας και απολύσεων.
               Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα το ζήτημα της αξιολόγησης με την ίδια ακριβώς μεθόδευση απασχόλησε τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Οι αποφάσεις του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ για απεργία - αποχή από όλες τις διαδικασίες της αξιολόγησης έρχονται να ενισχύσουν σημαντικά τη στρατηγική της Δ.Ο.Ε. και να θωρακίσουν τους εκπαιδευτικούς που στο ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς καλούνται να καταθέσουν τους φακέλους τους ώστε να αξιολογηθούν.
  Η τελευταία απόφαση (21-8-2014) του Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ σε ότι αφορά την εκπαίδευση αναφέρει ότι «το Γ.Σ. με ψήφους 45 Υπέρ και 20 παρόντες αποδέχθηκε την εισήγηση της Εκτελεστικής Επιτροπής της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. και με απόλυτη πλειοψηφία ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ  την προκήρυξη Απεργίας - Αποχής από όλες τις διαδικασίες υλοποίησης της ατομικής αξιολόγησης (ΠΔ 152/13) των εκπαιδευτικών, αλλά και της αυτοαξιολόγησης - αξιολόγησης της σχολικής μονάδας και κάθε διαδικασία αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου που πραγματοποιείται σε υλοποίηση του σχετικού νομοθετικού πλαισίου (ν. 4024/11, ν. 4142/13, ΠΔ 152/13, ν. 3848/10, ν. 3679/10)...η  απεργία θα εκκινήσει την 30η Αυγούστου 2014 έπειτα, δηλαδή, από την πάροδο τεσσάρων εργασίμων ημερών από την κοινοποίηση εξωδίκου δηλώσεως της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. στα αρμόδια Υπουργεία, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και λοιπές υπηρεσίες, δια της οποίας γνωστοποιούνται το περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής και τα αιτήματα της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., ενώ σε περίπτωση μη ικανοποίησης αυτών θα συνεχιστεί μέχρι τη λήξη της διαδικασίας αξιολόγησης...»

Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2014

Γιατί δεν πρέπει να αντιγράψουμε το εκπαιδευτικό σύστημα της Ν. Κορέας



Τα αποτελέσματα του διεθνούς διαγωνισμού PISA προκαλούν κάθε φορά συζητήσεις για τις επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών, ενώ σχολιάζονται οι εκπαιδευτικές επιτυχίες των άλλων χωρών. Φέτος, το ενδιαφέρον στράφηκε στο «εκπαιδευτικό θαύμα» της Ν. Κορέας, οι μαθητές της οποίας κατέχουν τις κορυφαίες θέσεις στον διαγωνισμό από το 2009. Το κείμενο της εφημερίδας Έθνος είναι το πλέον χαρακτηριστικό. Πλέκει το εγκώμιο του «κορεάτικου θαύματος» σε 2 άξονες: Ο πρώτος είναι η ευρεία αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνίας (ΤΠΕ), με ψηφιακά βιβλία, ασύρματο δίκτυο και υπολογιστή για κάθε μαθητή. Ο δεύτερος άξονας αφορά την γενναία κρατική χρηματοδότηση, που κατευθύνεται όμως ορθολογικά.

Αρκούν όμως οι επιτυχίες στον διαγωνισμό PISA για να χαρακτηρίσουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα ως μοντέλο προς μίμηση; Θα στοχεύσουμε στις υψηλές επιδόσεις με οποιοδήποτε κόστος για τα παιδιά και την κοινωνία; Ή μήπως η αποτελεσματικότητα ενός εκπαιδευτικού συστήματος δεν σημαίνει αυτομάτως πως είναι και καλό;

Μία προσεκτική ανάγνωση του ίδιου του άρθρου αφήνει να εμφανιστούν οι πρώτες ρωγμές στο «εκπαιδευτικό θαύμα». Το εκπαιδευτικό σύστημα της Ν. Κορέας στηρίζεται σε έναν εξαντλητικό ανταγωνισμό. Το αποτέλεσμα είναι η γιγάντωση των ιδιωτικών φροντιστηρίων. «Το 2010, το 72,2% των μαθητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης εκτιμάται ότι έκανε ιδιαίτερα μαθήματα. Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ο δείκτης έφτανε το 86,8%», όπου «ένας μεγάλος αριθμός δέχεται ιδιαίτερα μαθήματα μετά το σχολείο, συχνά μέχρι αργά το βράδυ». Επίσης, τα ίδια τα αποτελέσματα της PISA δείχνουν πως οι εκπαιδευτικές ανισότητες αυξάνονται. «Ενώ οι περισσότερες από τις χώρες που βελτίωσαν τη μέση βαθμολογία στην ανάγνωση μεταξύ του 2000 και του 2009, το έκαναν χάρη στην αύξηση του μέσου όρου των μαθητών με χαμηλές επιδόσεις, η Κορέα το έκανε με την αύξηση του μέσου όρου των κορυφαίων μαθητών της».

Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2014

Η δημοκρατία σε κρίση, το φάντασμα του αυταρχισμού και το μέλλον της Αριστεράς

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 31 Αυγούστου 2014

HENRY Α. GIROUX (καθηγητής στην έδρα Πολιτιστικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο McMaster του Καναδά. Θεωρείται ένας από τους «πατέρες» της Κριτικής Παιδαγωγικής. Εχει γράψει περίπου 70 βιβλία)

Οι νεοφιλελεύθερες κοινωνίες, γενικά, βρίσκονται σε κατάσταση πολέμου ένας πόλεμος που διεξάγεται από την οικονομική και πολιτική ελίτ εναντίον της νεολαίας, των ομάδων χαμηλού εισοδήματος, των ηλικιωμένων, των φτωχών έγχρωμων μειονοτήτων, των ανέργων, των μεταναστών και άλλων που σήμερα θεωρούνται αναλώσιμοι

 ΜΕΡΟΣ Α'ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Στον Χ. Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ

Η κρατική κυριαρχία έχει αντικατασταθεί από την εταιρική κυριαρχία και αποτελεί μια νέα μορφή ολοκληρωτισμού. Αυτό που είναι ξεχωριστό, με τη σημερινή μορφή αυταρχισμού, είναι ότι καθοδηγείται από μια εγκληματική τάξη ισχυρών οικονομικών και πολιτικών ελίτ που αρνούνται να κάνουν πολιτικές παραχωρήσεις

Ο Henry Α. GirouxΟ Henry Α. Giroux, ένας από τους σημαντικότερους ριζοσπαστικούς κοινωνικούς αναλυτές της εποχής μας, παραχώρησε στην «Κ.Ε.» μια εκτενέστατη συνέντευξη, την οποία θα δημοσιεύσουμε σε δύο μέρη (το Μέρος Β' την επόμενη Κυριακή), γύρω από μια σειρά καίριων θεμάτων με τα οποία ασχολείται ερευνητικά εδώ και αρκετές δεκαετίες και τα οποία αφορούν όλο τον προοδευτικό κόσμο στην εποχή του ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Θέματα όπως, ανάμεσα σε άλλα, η κρίση της δημοκρατίας, η άνοδος του αυταρχισμού, η κατάρρευση του πανεπιστημίου ως δημόσιας σφαίρας, ο ρόλος της σύγχρονης μαζικής κουλτούρας στο δημοκρατικό βίο και η «οπισθοχώρηση των διανοουμένων».

Ο Giroux είναι διεθνώς αναγνωρισμένος ως ένας από τους πατέρες της Κριτικής Παιδαγωγικής. Είναι καθηγητής στην έδρα Πολιτιστικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο McMaster του Καναδά και διευθυντής του Κέντρου για τη Δημόσια Ερευνα στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Είναι επίσης αρθρογράφος στο «Truthout» και ιδρυτής του προγράμματος «Δημόσιοι Διανοούμενοι» στο εν λόγω ηλεκτρονικό έντυπο. Εχει γράψει περίπου εβδομήντα βιβλία και αμέτρητα άρθρα. Μια πιο εκτεταμένη εκδοχή αυτής της συνέντευξης δημοσιεύεται ταυτόχρονα στα αγγλικά στο «Counterpunch».

* Πιστεύεται ευρέως ότι οι προηγμένες φιλελεύθερες κοινωνίες αντιμετωπίζουν μια «κρίση δημοκρατίας», κάτι που κι εσείς ο ίδιος συμμερίζεστε απόλυτα, αν και η εμπειρική έρευνα, με τη θετικιστική προκατάληψη που τη διακατέχει, τείνει να είναι πιο επιφυλακτική. Με ποιους τρόπους υπάρχει σήμερα λιγότερη δημοκρατία, σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, από ό,τι υπήρχε, ας πούμε, 20 ή 30 χρόνια νωρίτερα;

Αυτό που έχουμε δει στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε ορισμένες άλλες χώρες από τη δεκαετία του 1970 είναι η εμφάνιση μιας άγριας μορφής του φονταμενταλισμού της ελεύθερης αγοράς, η οποία δεν εκφράζει απλά και μόνο μια βαθιά δυσπιστία απέναντι στις δημόσιες αξίες, τα δημόσια αγαθά και τους δημόσιους θεσμούς, αλλά υιοθετεί απόλυτα το ιδεολογικό πνεύμα της «ελεύθερης» αγοράς, που ενδυναμώνει στο μέγιστο δυνατό βαθμό την οικονομική ελίτ και τις μεγάλες επιχειρήσεις, ενώ κατακρημνίζει τις διαμορφωτικές κουλτούρες και τους θεσμούς που απαιτούνται για την επιβίωση μιας δημοκρατίας. Οι κυρίαρχοι θεσμοί της κοινωνίας σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι τώρα στα χέρια ισχυρών εταιρικών συμφερόντων, της χρηματοοικονομικής ελίτ και της φανατικής Δεξιάς, ο ασφυκτικός έλεγχος των οποίων πάνω από την πολιτική διαφθείρει τη δημοκρατία και τη μετατρέπει σε ένα δυσλειτουργικό πολίτευμα.

Φυσικά, αυτό που είναι μοναδικό για τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ότι το κοινωνικό συμβόλαιο και ο κοινωνικός μισθός, οι δημόσιες σφαίρες και οι θεσμοί που στηρίζουν το κοινό καλό βρίσκονται υπό διαρκή επίθεση από τους πολιτικούς της Δεξιάς και τους «αντι-δημόσιους» διανοούμενους και των δύο πολιτικών κομμάτων. Η επίθεση εναντίον των δημοκρατικών θεσμών δεν παράγει μόνο μια σειρά από πολιτικές που επεκτείνουν τη μιζέρια, τον πόνο και τις κακουχίες για εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά έχουν επίσης διαμορφώσει μια αναπτυσσόμενη κουλτούρα σκληρότητας, όπου εκείνοι που υποφέρουν από τη δυστυχία της φτώχειας και την έλλειψη στέγης ή είναι καταδικασμένοι στην ανεργία ή σε θέσεις με χαμηλά προσόντα αποτελούν αντικείμενο ταπείνωσης και περιφρόνησης.

Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2014

6 Σεπτεμβρίου 1955 Στην Κωνσταντινούπολη ξεσπά το πογκρόμ («Σεπτεμβριανά») των Τούρκων κατά των Ελλήνων (ΒΙΝΤΕΟ)



Στην Κωνσταντινούπολη ξεσπά το πογκρόμ των Τούρκων κατά των Ελλήνων, με αφορμή την προβοκάτσια στο σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη. Μέσα σε εννέα ώρες καταστρέφονται 4.500 ελληνικά καταστήματα, 1.000 σπίτια, 73 εκκλησίες και 37 σχολεία. Είναι η αρχή του τέλους για τον ελληνισμό της Πόλης.

Τα προηγηθέντα των γεγονότων της 6ης – 7ης Σεπτεμβρίου 1955

Στις 3 Σεπτεμβρίου η γυναίκα του Τούρκου Προξένου στην Θεσσαλονίκη κάλεσε Έλληνα φωτογράφο και του ζήτησε να φωτογραφήσει τον περίβολο του Προξενείου, το οποίο στεγάζεται δίπλα σε παλιό σπίτι, στο οποίο υποτίθεται ότι γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ. Τις φωτογραφίες τις ζήτησε ως ‘ενθύμιο’, διότι την επομένη επρόκειτο να αναχωρήσει για την Τουρκία.


Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ - ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ

Δείτε ψηφιοποιημένο το βιβλίο Παιδαγωγικά Παιχνίδια ΕΔΩ. Πολλά από αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν τις πρώτες ημέρες ως παιχνίδια γνωριμίας.

Οι πρώτες στιγμές στη τάξη (πρόταση – δραστηριότητες)

Παππά Άννα
Δασκάλα-Συγγραφέας

Κανένας μας δε διαθέτει το μαγικό ραβδάκι, ώστε να μπορέσει να κάνει όλα τα παιδιά ξαφνικά συνεργάσιμα, υπεύθυνα και ικανά να μπορούν να εργαστούν ομαδικά και ικανά να μπορούν να εργαστούν ομαδικά, αφήνοντας το «εγώ» στην άκρη. Tο σχέδιο για τη διαμόρφωση ομάδας στην τάξη μου εφαρμόζεται πραγματοποιώντας μέρος των δραστηριοτήτων. Η μετάβαση από τη θεωρητική προσέγγιση στην πρακτική δεν είναι πάντοτε εφικτή και αυτό γιατί η τάξη, δάσκαλος και παιδιά είναι μια ζωντανή, μη μοντελοποιημένη ομάδα.
Τα παιδιά της τάξης μου δεν προέρχονται πάντα από μια τάξη που κατά την προηγούμενη χρονιά ήταν δημοκρατικά οργανωμένη. Αυτός είναι ο λόγος που από την αρχή είναι σίγουρο ότι θα αντιμετωπίσω ερωτήσεις από τα παιδιά μου που θα με αναγκάσουν και θα με οδηγήσουν να δώσω περιττές οδηγίες για την οργάνωσή τους σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο. Πολλές φορές η συχνότητα και η επιμονή των παιδιών είναι τόσο μεγάλη, ώστε στην αρχή να προκαλείται ανησυχία. Για αυτό οι οδηγίες μου στην αρχή είναι λεπτομερείς και ταυτόχρονα αναλυτικές.
Για να μετατραπούν οι παθητικοί δέκτες σε άτομα που οδηγούνται βαθμιαία σε αξιοποίηση των δυνάμεων τους, φρόντισα οι πρώτες εργασίες να έχουν κάποιο ενδιαφέρον, να είναι ευχάριστες και οι απαιτήσεις τους να είναι μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων τους. Θα πρέπει κάθε φορά να οδηγούνται σε κάτι καινούριο που κτίζεται πάνω στο παλιό, με στόχο να ‘γευτούν’ την επιτυχία και να κερδίσουν τη θέση τους στη δική τους τάξη και αργότερα στη ζωή τους.
Όπλο μου στις δυσκολίες είναι η ενθάρρυνση στο να πάρουν αποφάσεις από την πρώτη κιόλας δραστηριότητα, να αναλάβουν πρωτοβουλίες, ελεύθερα και μέσα από συζήτηση. Με τις δραστηριότητες έχω ως στόχο να πάρουν τις πρώτες αποφάσεις, να προβληματιστούν, να σκεφθούν τι θέλουν και τι δε θέλουν. Εγώ είμαι έτοιμη να δεχθώ τις αποφάσεις τους, αλλά ως συντονίστρια- εμψυχώτρια θα φροντίσω ταυτόχρονα να τους δώσω ερεθίσματα για να ξεφύγουν από την εγκαταστημένη τους εμπειρία, αποτέλεσμα της προηγούμενης καθοδηγημένης και διδασκαλοκεντρικής αντίληψης διδασκαλίας που είχαν δεχθεί. Σε όλη τη διάρκεια θα ζητηθεί άλλωστε να αναφερθούν στα προβλήματα και τα συναισθήματα που τους προκάλεσαν οι δραστηριότητες κυρίως σε επίπεδο ομάδας- τάξης, αλλά και σε επίπεδο ομάδας.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤ΄



Από: http://eclass31.weebly.com/ Ευχαριστούμε !!!

ΕΝΟΤΗΤΑ Α
Οι εξελίξεις στην Ευρώπη κατά τους Νεότερους Χρόνους (μέσα 15ου αιώνα - αρχές 19ου αιώνα)


ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ - ΣΤ΄ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤ΄ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Από: http://anoixtosxoleio.weebly.com/ !!! ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!


Περιεχόμενα ενότητας:

Οι Νεότεροι Χρόνοι έχουν ως αφετηρία τους τα μέσα του 15ου αιώνα. (Το 1453 καταλήφθηκε η Κωνσταντινούπολη από τους Οθωμανούς Τούρκους, ενώ στη Δυτική Ευρώπη τερματίστηκε ο Εκατονταετής Πόλεμος, ο οποίος ανέδειξε δύο εθνικά κράτη, την Αγγλία και την Γαλλία). Από τότε περίπου άρχισε σταδιακά να αλλάζει η κοινωνία του Μεσαίωνα και να διαμορφώνονται, κυρίως στη Δυτική Ευρώπη, βασικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου πολιτισμού. Ιδιαίτερα έως το 1815 διάφορες ιδεολογικές, πολιτικές, πνευματικές και καλλιτεχνικές αλλαγές, μεγάλοι και σκληροί πόλεμοι, εξερευνήσεις μακριά από την ευρωπαϊκή ήπειρο αλλά και επαναστάσεις άλλαξαν ριζικά την κατάσταση. Ανέδειξαν νέες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές δυνάμεις καθώς και νέες αξίες, αρχές και θεσμούς.

Λέξεις-Κλειδιά: Ευρώπη, νεότεροι χρόνοι, Αναγέννηση, Θρησκευτική μεταρύθμιση, γεωγραφικές ανακαλύψεις, Διαφωτισμός, Αμερικανική Επανάσταση, Γαλλική Επανάσταση

ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤ' ΤΑΞΗ-ΜΕ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΟ ΥΛΙΚΟ



Δείτε μια καταπληκτική δουλειά με τα κεφάλαια του βιβλίου σε πολύ καλές παρουσιάσεις από το sudiakos ΕΔΩ

Από: http://www.scoop.it/t/sudiakos5

Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου 2014

ΣΤ' ΤΑΞΗ


ΣΤ' ΤΑΞΗ
 ΧΡΗΣΙΜΟ ΒΟΗΘΗΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΕΚΤΥΠΩΣΗ 
ΓΛΩΣΣΑ
   Ύλη Γραμματικής της ΣΤ΄   που διδάσκεται στο β.μ. - Ταξινόμηση κατά γραμματικό κεφάλαιο και κατά ενότητες του β.μ.