Καραολής και Δημητρίου (10-5-1956)

Σαν σήμερα εκτελέστηκαν ο Μιχαήλ Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου

Στις 10 Μαΐου 1956 απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας από τους Άγγλους ο Μιχαήλ Καραολής και οΑνδρέας Δημητρίου. Οι δύο αγωνιστές αποτέλεσαν τους πρωτομάρτυρες του αντιαποικιοκρατικού Κυπριακού Αγώνα δίνοντας τη ζωή τους για την απελευθέρωση και την ανεξαρτησία της Κύπρου.

Οι Καραολής και Δημητρίου προέρχονταν από την αγροτική τάξη, η οποία στις δεκαετίες των ΄40 και ΄50, επιβίωνε μέσα στη τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Εντάχθηκαν σε νεαρή ηλικία στην ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) και αχνίστηκαν ηρωικά για την απελευθέρωση της Κύπρου.

ΜΠΡΕΧΤ ΓΙΑ ΦΑΣΙΣΜΟ

«Ο φασισμός είναι μια ιστορική φάση όπου μπήκε τώρα ο καπιταλισμός, κι έτσι είναι κάτι το καινούργιο και παλιό μαζί. Ο καπιταλισμός στις φασιστικές χώρες υπάρχει πια μονάχα σαν φασισμός κι ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά σαν καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή, σαν ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός.

Πώς, λοιπόν, τώρα να πει κάποιος αντίπαλος του φασισμού την αλήθεια για το φασισμό όταν δε θέλει να πει τίποτα για τον καπιταλισμό, που τον προκαλεί; Πώς να 'χει η αλήθεια αυτή πραχτική σημασία;

Αυτοί που είναι αντίπαλοι του φασισμού χωρίς να 'ναι αντίπαλοι του καπιταλισμού, αυτοί που παραπονιούνται για τη βαρβαρότητα που αίτια τάχα έχει τη βαρβαρότητα την ίδια, μοιάζουν μ' ανθρώπους που θέλουν το μερτικό τους απ' τ' αρνί χωρίς όμως να σφαχτεί το αρνί. Θέλουν να φάνε το κρέας, να μη δουν όμως τα αίματα. Αυτοί θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του προτού φέρει το κρέας στο τραπέζι. Δεν είναι κατά των σχέσεων ιδιοκτησίας, που προκαλούν τη βαρβαρότητα, παρά μονάχα κατά της βαρβαρότητας, υψώνουν τη φωνή εναντίον της, κι αυτό το κάνουν από χώρες όπου κυριαρχούν οι ίδιες σχέσεις ιδιοκτησίας, όπου όμως οι χασάπηδες πλένουν ακόμα τα χέρια τους προτού φέρουν το κρέας στο τραπέζι.

Ψέμματα και συκοφαντίες για τα ωράρια και τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών

Share on facebookο ωράριο εργασίας φτάνει μέχρι τις 30 ώρες, τουλάχιστον, υποχρεωτικά, αλλά στην πράξη μπορεί να υπερβαίνει και τις 40 και περιλαμβάνει ένα πλήθος γραφειοκρατικών εργασιών και καθηκόντων, προκειμένου να λειτουργήσει το σχολείο

Του Χρήστου Κάτσικα

Είκοσι πέντε χρόνια μετά την απεργία στις εξετάσεις (7/5–23/6/1988), το υπουργείο Παιδείας με τα νέα εξοντωτικά μέτρα για τη σχολική εκπαίδευση και τα ζωντανά της στοιχεία οδηγεί τους εκπαιδευτικούς σε σύγκρουση. Την ίδια ώρα, τα φιλικά στην κυβέρνηση μέσα μαζικής ενημέρωσης εξαπολύουν τόνους ψεμάτων και συκοφαντιών για τους καθηγητές στην εναγώνια προσπάθειά τους να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον τους, ποντάροντας στην ενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού και κανιβαλισμού.

Δεν πρόλαβαν οι εκπαιδευτικοί να εκδηλώσουν τις διαθέσεις τους να αγωνιστούν ενάντια στην πολιτική που αφανίζει το δημόσιο σχολείο, τη δουλειά τους και τις ζωές τους και αμέσως έπιασαν δουλειά οι εργολάβοι της παραπλάνησης και συκοφάντησης όσων τολμούν να αντιστέκονται.

Μια ματιά να ρίξει κανείς στις εφημερίδες των τελευταίων ημερών μπορεί να το διαπιστώσει: «Απειλούν τις εισαγωγικές εξετάσεις» ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, «Απεργία στις εξετάσεις-δεν ντρέπονται οι καθηγητές» ΑΡΘΡΟ της Κυριακής, «Γιατί η ΟΛΜΕ παίζει ξανά με τις Πανελλαδικές Εξετάσεις» ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, «Νάρκη της ΟΛΜΕ στις Πανελλαδικές» ΤΟ ΒΗΜΑ, «Σύγκρουση με θύματα τους μαθητές» 6 ΜΕΡΕΣ, «Τρόμος για τις Πανελλαδικές» ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, «Αγωνία για 100.000 υποψήφιους» ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, «Στον αέρα η απεργία στις Πανελλαδικές» ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, «Απειλούν να τινάξουν στον αέρα τις Πανελλαδικές» ΗΜΕΡΗΣΙΑ κ.λπ.

Αλχημείες του υπουργείου

Το υπουργείο Παιδείας, για να πείσει την κοινή γνώμη ότι οι εκπαιδευτικοί στη χώρα μας εργάζονται λίγο, «δίνει τα ρέστα του» στη διαστρέβλωση των συγκριτικών στοιχείων του χρόνου εργασίας. Είναι γνωστή η αλχημεία του υπουργείου Παιδείας δίνοντας τα στοιχεία στο Δίκτυο Ευρυδίκη να αναφέρει μόνο το καταληκτικό διδακτικό ωράριο των 16 ωρών! Το ίδιο συμβαίνει και στα στοιχεία που έχουν δοθεί στον ΟΟΣΑ.

Paulo Freire (ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ-ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ)

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=aFWjnkFypFA

https://www.youtube.com/watch?v=U8aExMg8foA&list=PLFD8B5C63FC2077C1

Για 2 ώρες να τινάξουν στον αέρα τις εξετάσεις;

Η επίθεση συκοφάντησης και διαπόμπευσης των εκπαιδευτικών από τους γνωστούς μεγαλοδημοσιογράφους των καναλιών και των εφημερίδων των εφοπλιστών και των μεγαλοεργολάβων ξεκίνησε.

Πριν καν ακόμα οι εκπαιδευτικοί   αποφασίσουν να σηκώσουν το κεφάλι.

Παρ’ όλο που η ηγεσία τους δεν έχει όρεξη να …ηγηθεί.

Μόλις που ακούστηκε σαν βουητό,  ένα θυμωμένο «φτάνει πια» από όλα τα σχολεία της χώρας.

Το «ωράριο» απλά ολοκλήρωσε το πάζλ του αποκρουστικού σχολείου που ετοιμάζουν και της σχεδιαζόμενης «σφαγής» τους.

 Πριν καν  αποφασίσουν να δώσουν την ύστατη,  μεγάλη, αναπόφευκτη μάχη  για τη ζωή, την εργασία, την αξιοπρέπεια τους, για το δημόσιο σχολείο.

«Θα κάνουν απεργία στις εξετάσεις !! Θα παίξουν με την αγωνία των παιδιών γιατί αυξήθηκε άκουσον άκουσον  το ωράριο τους»

Τώρα έγιναν ειδικοί και στα της εκπαίδευσης ….

Οι γνωστοί …τρομοκράτες των «πυρήνων των δελτίων των 8».

 Οι εισαγγελείς κάθε κοινωνικού αγώνα ,κάθε απεργού «που βλάπτει το κοινωνικό σύνολο».

Αυτοί που εκθειάζουν την κοινωνική καταστροφή και εμπορεύονται τη δυστυχία που προκαλεί.

Αυτοί που αν οι ίδιοι απεργούσαν  το «κοινωνικό σύνολο» θα ευτυχούσε για μια μέρα χωρίς ψέμα και τρόμο.  

Οι ακριβοπληρωμένοι υπάλληλοι των αρχόντων .

Αλήθεια κανείς γνωρίζει το δικό τους ωράριο;

Εύκολος νομίζουν κι αυτός ο στόχος.

Φτιάξτε παγίδα για κουνούπια, απλά και φθηνά...

Το καλοκαίρι έφθασε, μαζί με τα κουνούπια. Και δυστυχώς, κάποια κουνούπια δεν κάνουν μόνο αθώα τσιμπήματα, αλλά μεταφέρουν σοβαρές ασθένειες, που μπορεί να είναι και μοιραίες. Σας παρουσιάζουμε μία εύκολη και οικονομική λύση....

Υλικά:

2000ml (2 λίτρα) πλαστικό μπουκάλι αναψυκτικού 

50 γραμμάρια καφέ Ζάχαρη

1 γραμμάριο μαγιά

Μαύρο χαρτί 

Κολλητική ταινία.

Κράτα μακριά τα κουνούπια με φυσικούς τρόπους

Από τη Ζωή Κίττα
Ένα από τα βασικά προβλήματα που έρχεται μαζί με τη ζέστη και το καλοκαίρι είναι -δυστυχώς- τα κουνούπια. Εκτός από ενοχλητικά, τα μικροσκοπικά αυτά έντομα μπορεί να είναι και επικίνδυνα για 
την υγεία σου αφού μεταφέρουν ένα σωρό μικρόβια. Παράλληλα, το ίδιο επικίνδυνα μπορεί να αποβούν τα χημικά σκευάσματα που προτείνονται ως απωθητικά. Μην ανησυχείς όμως. Υπάρχουν τρόποι να προστατευτείς από τα κουνούπια χωρίςνα θέσεις σε κίνδυνο την υγεία σου.

 (Ντοκυμανταίρ) Η σιωπή των αγγέλων

Η περιδιάβαση ενός Γάλλου, του Jean-Francois Colosimo, στους τόπους όπου η ψαλτική τέχνη αναπέμπεται κατά τους τρόπους των ανατολικών χριστιανικών Εκκλησιών. Με αφίξεις στην Ελλάδα, στη Συρία, στο Λίβανο, στην Αίγυπτο, στη Ρωσία – και πλαισιωμένη από μιαν ιδιαίτερα πυκνή αφήγηση, που αποδεικνύει ότι (ξέρει να) αναγνωρίζει τη σημασία ετούτων των ήχων.

Το οδοιπορικό διανθίζεται από μικρές συνεντεύξεις ανθρώπων οι οποίοι κατέχουν το μουσικό ιδίωμα καθενός από τους σταθμούς του. Από τον ελληνικό χώρο, μιλούν ο   Χρήστος Γιανναράς και ο   Λυκούργος Αγγελόπουλος.

Σκηνοθεσία: Olivier Mille. Συμπαραγωγή της ΕΡΤ, του γαλλικού καναλιού ARTE, και του βελγικού RTBF, γυρισμένη το  1998. Την μετάφραση έκανε η Αριάνα Μεϊντανά. Την ελληνική εκφώνηση ο Αλέξης Κωστάλας.

Ζητούμε συγγνώμη για το ότι, λόγω τεχνικού (από πλευράς Αντιφώνου) προβλήματος, κατά την εγγραφή, τα επτά τελευταία – από τα ενενηνταεπτά, εν συνόλω – λεπτά του ντοκυμανταίρ αναρτώνται, εδώ, χωρίς ήχο.

Ποιήματα για το Πάσχα, την Ανάσταση, τη Λαμπρή, τον Επιτάφιο

— Γιάννης Βαρβέρης, Εσπερινός της αγάπης
— Γιάννης Βαρβέρης, Το κερί
— Γιώργος Βαφόπουλος, Το Όρος των Ελαιών
— Τάκης Γραμμένος, Μορτ σεζόν (I)
— Κική Δημουλά, Πάσχα στο φούρνο
— Ζωή Καρέλλη, Πριν την Ανάσταση
— Τάσος Λειβαδίτης, Ανάσταση
— Τάσος Λειβαδίτης, Η ανάσταση των φτωχών
— Τάσος Λειβαδίτης, Έξοδος
— Τάσος Λειβαδίτης, Μετά Χριστόν
— Τάσος Λειβαδίτης, Ο Θεός χρειάζεται τη βοήθειά μας
— Τάσος Λειβαδίτης, Το δείπνο
— Μανόλης Ξεξάκης, Μοναξιά
— Νίκος Σιδέρης, Πάσχα 2009
— Διονύσιος Σολωμός, Η ημέρα της Λαμπρής
— Σταύρος Σταυρόπουλος, Ανθρώπων Πάσχα
— Ντίνος Χριστιανόπουλος, Μαγδαληνή

Γιώργος Κοκκινίδης: Ο Ποιητής..

..

..

“Το ψυχιατρείο θα είναι ο τόπος που θα έρχομαι

συχνά ν’ αναπνέω.

Τις παλιές αλυσίδες  μου σκουριαμένες

να βλέπω..”

..

Όσοι παρακολουθήσατε το ντοκιμαντέρ που σας πρότεινα στην προηγούμενη ανάρτηση, αυτό δηλαδή εδώ του Σταύρου Ψυλλάκη με τίτλο “Οι Επιζώντες“, τον είδατε τον Γιώργο Κοκκινίδη. Είναι ένας απ’ τους Επιζώντες της Ψυχιατρικής, το πρώτο πρόσωπο που βλέπετε πριν αρχίσει να παίζει το video.  Ξεχωρίζει για τον ποιητικό του λόγο, όταν διηγείται τι βίωσε. Θα το προσέξατε. Κι αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού πάντα ο Γιώργος γράφει ποιήματα. Χάρηκα λοιπόν που για πρώτη φορά μετά από καιρό, τον είδα ξανά, έστω και μ’ αυτό τον τρόπο και σκέφτηκα να σας γράψω λίγα πράγματα για να τον γνωρίσετε καλύτερα.

Έφυγε “ανεπαισθήτως”

Όταν αφήνει τη στερνή πνοή του ένας ποιητής, γράφει ο Αριστομένης Προβελέγγιος, συνάγονται απ’ τα όρη, τους ωκεανούς και τ’ άστρα όλα τ’ αέρινα πλάσματα που δημιούργησε, και τραγουδούν ολόγυρά του. Δεν τον μοιρολογούν· τα μοιρολόγια είναι για μας, στον κόσμο τούτο, που βλέπουμε να σβήνει μια ακόμα αχτίδα σε καιρούς χαλεπούς.

Τα ξημερώματα της φετινής Δευτέρας, 6 Αυγούστου, της Μεταμορφώσεως, συνάχτηκαν τα πλάσματα του Γιώργου Κοκκινίδη στις Γούβες, στον ξενώνα αποασυλοποίησης «Αλκυονίς», για το τελευταίο τραγούδι στον δημιουργό τους. Μέσα σε όνειρο έφυγε ο Γιώργος, όπως είχε προδιαγράψει το 1991:

προτιμώ σε ύπνο

σαν σ’ όνειρο να μεταβώ

με το κέρμα το ακριβές στο στόμα

(από ανέκδοτο ποίημα)

«ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΛΑΥΚΑ»

ΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ

ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Μια διαδικτυακή εφαρμογή για παιδιά με θέμα την αποκατάσταση των μνημείων της Ακρόπολης αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης στη διεύθυνση

http://www.ysma.gr/theglafkaproject/

Στόχος της εφαρμογής είναι η γνωριμία των παιδιών με τις φθορές, τα αίτια και τα είδη των επεμβάσεων, με τα επαγγέλματα των ανθρώπων που πραγματοποιούν τα αναστηλωτικά έργα καθώς και με τις σύγχρονες τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται σε αυτά.

Πρωταγωνιστής είναι η Γλαύκα, ένα ιπτάμενο ρομπότ που καθοδηγεί το παιδί σε όλες τις ενότητες της εφαρμογής. Αποστολή του παιδιού είναι να συμμετάσχει στο πρόγραμμα σχεδιασμού της Γλαύκας και να κερδίσει το βραβείο συμμετοχής του. Αυτό όμως προϋποθέτει την πολύ καλή γνώση της αποκατάστασης των μνημείων της  Ακρόπολης, η οποία παρουσιάζεται μέσα από πέντε θεματικές ενότητες:

το ταξίδι, τη βοήθεια, το πλήρωμα, τη δράση και το μέλλον.

Κάθε ενότητα περιλαμβάνει την προετοιμασία, τη συνοπτική δηλ. παρουσίαση του θέματος  και τη δοκιμασία, το παιχνίδι. Σε κάθε παιχνίδι ανακεφαλαιώνονται οι γνώσεις όλης της ενότητας.

Η εφαρμογή αναπτύχθηκε από τον Τομέα Ενημέρωσης & Εκπαίδευσης της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης στο πλαίσιο του EΣΠΑ 2007-2013.

Πρώτη Μαΐου

"Πρώτη Μαϊου", Στίχοι & Μουσική: Μάνος Λοΐζος. Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου (δίσκος "Φοβάμαι", 1982). 

ΣΤΙΧΟΙ:

Πρώτη Μαΐου κι απ' τη Βαστίλη
ξεκινάνε οι καρδιές των φοιτητών
χίλιες σημαίες κόκκινες μαύρες
Ο Φρεδερίκο η Κατρίν και η Σιμόν

Η πρώτη ελληνική εργατική Πρωτομαγιά

Η 1η Μάη ορίστηκε από τη Β΄ Διεθνή σαν μέρα διεθνούς αλληλεγγύης και αγωνιστικών διεκδικήσεων των εργαζομένων το 1889. Από τότε και ύστερα οι Έλληνες σοσιαλιστές της εποχής σύνδεσαν πολλές πρωτοβουλίες τους με την μέρα αυτή.

Την 1η Μάη του 1891 ο Καλλέργης και άλλοι 12 σοσιαλιστές φωτογραφήθηκαν αναμνηστικά όλοι μαζί σαν συμβολική συμμετοχή στην παγκόσμια επέτειο και διαμαρτυρία των εργατών. Το 1892 ο Καλλέργης και τριάντα περίπου σύντροφοί του συγκεντρώνονται στο χώρο του Σταδίου και εκεί διαμαρτύρονται κατά του άθλιου πλουτοκρατικού συστήματος.

εφημερίδα Σοσιαλιστής

Η πρώτη όμως ουσιαστικά διεκδικητική Πρωτομαγιά, ήταν αυτή του 1893. Την απόφαση για την συγκέντρωση είχε πάρει δύο μήνες νωρίτερα το διοικητικό συμβούλιο του Σοσιαλιστικού Συλλόγου και η οργάνωσή της είχε ανατεθεί σε τριμελή επιτροπή που αποτελούσαν οι Χαιρέτης, Ματιάτος, Ελευθερίου. Κατά τη διάρκεια μέχρι την 1η Μάη ο Σοσιαλιστικός Σύλλογος έκανε κάλεσμα σε διάφορα εργατικά σωματεία “όπως μετάσχουν εις την εορτήν της Πρώτης Μαΐου”. Η εκδήλωση προαναγγέλλεται έτσι στα μέσα του Απρίλη από τις στήλες του “Σοσιαλιστή” και εκεί αναφέρονται οι στόχοι και ο τόπος της συγκέντρωσης.

Τα Μαθηματικά υδρεύουν τη Σάμο

Η άνοιξη των Ελλήνων. Μια πρόχειρη… επιτομή.

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαΐου 1, 2013

“…….με την… πολλαπλώς «ευεργετηθείσα» Ευρώπη,
να συνεχίζει, απαθής (!) και σε αυτά τα πέτρινα χρόνια,
να….. εισπράττει Ελληνισμό (!) 
Απαθής και διαχρονικά αγνώμων!”

Όμως τα πράγματα με την σειρά:

Σίγουρα. Ο Γεώργιος Δροσίνης δεν χάνει την…. πρωτοκαθεδρία.
Αλλά με… σκληρό τον συναγωνισμό από τον Μ. Χατζηδάκι.

«…η ανθισμένη αμυγδαλιά…» του

πρώτου
«… η άνοιξη….» του δεύτερου, αλλά

από τις «πρώτες» μελωδίες που «εμψυχούν» την αίσθηση της Ελληνικής Άνοιξης,

Mε “νότες” λανθάνουσας μελαγχολίας και νοσταλγικής αναζήτησης.

Από “κοντά” ο Γιάννης Ρίτσος και οΜίκης Θεοδωράκης, ψάλλουν
αυτήν ακριβώς την περίεργη μίξη συναισθημάτων:

«μέρα Μαγιού, μου μίσεψες…»

στον νεκρό=σύμβολο του 1936 (!)

Βάψτε τα αυγά σας με φυσικό τρόπο

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαΐου 1, 2013

Της Κορίνας Καφετζοπούλου

Το κόκκινο αυγό για την εκκλησιαστική παράδοση συμβολίζει το θαύμα της αναστάσεως του Χριστού.

Λέγεται ότι όταν η Μάρθα η μυροφόρα, αδερφή του Λαζάρου, έτρεξε να πει στην αδερφή της Μαρία, το νέο της Αναστάσεως του Χριστού, εκείνη με δυσπιστία της απάντησε: «Αν αναστήθηκε ο Κύριος τα αυγά που έχουμε μαζέψει να γίνουν κόκκινα», όπως και έγινε.

Από τότε τα αυγά βάφονται κόκκινα και τσουγκρίζονται το βράδυ της Αναστάσεως.
Αιώνες τώρα το έθιμο της βαφής των αυγών τηρείται με ευλάβεια κάθε Μ. Πέμπτη στα σπίτια των Χριστιανών Ορθοδόξων.

Πριν τις χημικές χρωστικές ουσίες υπήρχαν οι φυσικοί τρόποι βαψίματος.

Με ιεροτελεστία γινόταν όλη η διαδικασία που ξεκινούσε πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα, προκειμένου όλα να είναι έτοιμα εκείνη την ημέρα.

Το Πάσχα του κυρ – Γιώργη

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαΐου 1, 2013

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Κάθισε αποκαμωμένος ο κυρ – Γιώργης.

Τα πόδια του δεν αντέχουν πια να περπατάει ώρες ατέλειωτες, ψάχνοντας να βρει μια γωνιά να ξαποστάσει, ένα κομμάτι ψωμί για να φάει.

Κι όμως. Ο κυρ – Γιώργης ήταν πριν μερικά χρόνια ένας ευκατάστατος κύριος, ένας ευτυχισμένος οικογενειάρχης.

Τα ροζιασμένα χέρια του έβγαλαν από την τσέπη του σακακιού του ένα ματσάκι φωτογραφίες. Αυτές ήταν όλο το βιός του, αυτές ήταν όλη η ζωή του.

Τα κουρασμένα μάτια του δεν έβλεπαν πια καθαρά. Όμως, σαν ένας δικός του ήλιος φωτεινός και ζεστός, έβγαλε τις σκιές από τη ματιά του. Τώρα μπορούσε να δει τις φωτογραφίες.

Να η γλυκιά γυναικούλα του. Το κορίτσι με τα κατάμαυρα μαλλιά που πρωτογνώρισε σε μια φτωχική γειτονιά του Πειραιά, νέος τότε κι αυτός.

Το ζεστό της γέλιο ακόμα αντηχεί στα αυτιά του σαν χαρμόσυνη καμπάνα που στέλνει μηνύματα αισιοδοξίας, ζωής, αγάπης.

Αχ! πόσο τη λάτρεψε! Πόση αγάπη του χάρισε! Και πόσο γρήγορα έφυγε από κοντά του…

Burnout: Η Ψυχολογικοποίηση της Αλλοτρίωσης

Αναδημοσίευση από το περιοδικό Κοινωνία και Ψυχική Υγεία... (www.socialexclusion.gr)

Κώστας Μπαϊρακτάρης**

Επέλεξα να συζητήσω μαζί σας αυτό το θέμα τόσο για το επιστημονικό-θεωρητικό και ιδεολογικό ενδιαφέρον που έχει όσο και για τις επιπτώσεις που επιφέρει η αποδοχή, η αφομοίωση και προπάντων η εσωτερίκευση της θεωρίας του Burnout στους επαγγελματίες εκείνους που ασχολούνται στην πράξη με τον ανθρώπινο πόνο και τις ανθρώπινες ανάγκες. Τυγχάνει δε πολλοί από εμάς να είμαστε οι ίδιοι μάρτυρες της κατασκευής αυτής της θεωρίας αλλά και των οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών συνθηκών μέσα στις οποίες προέκυψε. Δηλαδή, των συνθηκών εκείνων που το σύστημα, για να διαχειριστεί τα ελλείμματα των πολιτικών του, χρειάζεται επιστήμονες που να κατασκευάζουν θεωρίες και να εφαρμόζουν πρακτικές ικανές να διασφαλίσουν τη διαχείριση των αντιθέσεων που αυτό από τη φύση του δημιουργεί και αναπαράγει. Θεωρίες και πρακτικές οι οποίες λειτουργούν ως ανάχωμα απέναντι σε προσεγγίσεις που αμφισβητούν το κυρίαρχο επιστημονικό παράδειγμα μέσα από το οποίο προκύπτουν οι δομές, οι υπηρεσίες και τα διάφορα διαχειριστικά συστήματα περίθαλψης, πρόνοιας και εκπαίδευσης. Αυτοί οι χώροι αποτελούν και τα κυριότερα πλαίσια εντοπισμού και διάγνωσης του «φαινομένου» της επαγγελματικής εξουθένωσης. 

Θεωρώ ότι έχει ιδιαίτερα επιστημονικό, αλλά πρωτίστως πολιτικό, ενδιαφέρον το γεγονός ότι η προσέγγιση αυτή προκύπτει σε μια ιστορική περίοδο όπου ριζοσπαστικές θεωρίες και παρεμβάσεις αφομοιώνονται στο κυρίαρχο σύστημα. Απογυμνώνονται από τα πρωτοποριακά τους στοιχεία και μετατρέπονται σε τεχνικές και εργαλεία στα πλαίσια της κυρίαρχης ιδεολογίας. Αναφέρομαι στη χρονική περίοδο από τη δεκαετία του ’70 κι έπειτα, κατά την οποία τα ριζοσπαστικά κινήματα αρχίζουν να μεταφέρονται σιγά σιγά αλλά συστηματικά -με τη βοήθεια και της νεοσυντηρητικής Ανθρωπιστικής/Υπαρξιακής Ψυχολογίας ή της λεγόμενης Κριτικής Ψυχολογίας- στα άνετα βιωματικά δωμάτια με τα μαξιλάρια και στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα, ξεκομμένα από την κοινωνική παρέμβαση και αλλαγή. Με αυτό τον τρόπο, η αμφισβήτηση, η πολιτική-ιδεολογική αντιπαράθεση, ο διάλογος και η πολιτική δράση αντικαθίστανται με τις «Ομάδες Αντιπαράθεσης», τους «Μαραθώνιους», τα «Ψυχοδράματα», το… «Πάτημα της Γάτας», αλλά και με μια πλήρως αυτονομημένη από τις κοινωνικές ανάγκες και παρεμβάσεις ακαδημαϊκή «κριτική» προσέγγιση. Το πολιτικά, κριτικά, σκεπτόμενο υποκείμενο μετατρέπεται σε άτομο-αντικείμενο που χρήζει εσωτερικής ψυχολογικής αλλαγής και ατομικής ανάπτυξης.

Ανοίγει ο δρόμος για την αξιολόγηση και των εκπαιδευτικών

Πράσινο φως για την έκδοση των Προεδρικών Διαταγμάτων βάσει των οποίων θα επικυρώνονται τα νέα οργανογράμματα των υπουργείων θα δοθεί με νομοσχέδιο που αναμένεται να κατατεθεί εντός των ημερών – πιθανά και την Τρίτη – από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Με το νομοσχέδιο ανοίγει ο δρόμος για την αξιολόγηση του προσωπικού που απασχολείται στα υπουργεία συμπεριλαμβανομένων των ένστολων και των εκπαιδευτικών.

Για τον σκοπό αυτό έχει ετοιμαστεί ερωτηματολόγιο όπου κάθε ένας από τους 206.000 υπαλλήλους των φορέων αυτών θα κληθούν να αναφέρουν τα προσόντα τους (τίτλους σπουδών, γνώση ξένων γλωσσών, γνώση ηλεκτρονικού υπολογιστή κ.ά.), καθώς και τα ακριβή καθήκοντα που ασκούν στην υπηρεσία.

Η διαδικασία αυτή θα κινηθεί παράλληλα με τον προσδιορισμό των περιγραμμάτων θέσεων, που απαιτούνται για τη λειτουργία κάθε οργανικής μονάδας (τμήματος, διεύθυνσης ή γενικής διεύθυνσης) και των αντίστοιχων κλάδων υπαλλήλων οι οποίοι μπορούν να υπηρετούν σε αυτές.

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ

Ιταλός και Γερμανός φρουρός στην Ακρόπολη (σπάνια έγχρωμη φωτογραφία).

Η αλήθεια για τον στρατηγό Τσολάκογλου

Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στις αθηναϊκές εφημερίδες της επομένης, όπως και η «προκήρυξη» του στρατηγού Τσολάκογλου «προς τον στρατόν και τον λαόν», από την οποία είχαν αφαιρεθεί οι αντιβασιλικοί υπαινιγμοί, ύστερα από υπόδειξη του Λούβαρι:

«Έλληνες Μαχηταί, Ελληνικέ Λαέ,

Οι υπεύθυνοι της εθνικής συμφοράς έφυγαν από τας Αθήνας και εγκατέλειψαν το πάτριον έδαφος. Υπό την ασφαλή προστασίαν της θαλάσσης από τας επιθέσεις του αντιπάλου, απαιτούν από όλους μας να συνεχισθή ο αγών, το μάταιον του οποίου Σεις όλοι οι παραμείναντες επί του πατρίου εδάφους έχετε κατανοήσει.

Η σκληρά πραγματικότης είναι, ότι μετά την κατάληψιν των Αθηνών υπό του γερμανικού στρατού και μετά την φυγήν των Άγγλων, δεν δύναται να γίνη ουδείς πλέον λόγος περί συνεχίσεως του αγώνος.

Κυβέρνησις που ετράπη εις φυγήν ουδέν δικαίωμα έχει να απαιτή από τον ελληνικόν λαόν θυσίας αι οποίαι ισοδυναμούν με σφαγιασμόν και αυτοκτονίαν.

Έλληνες,

Πρέπει ν’ αναλάβωμεν την τύχην της χώρας σθεναρώς εις τα χέρια μας και ν’ ατενίζωμεν κατάματα την σκληράν πραγματικότητα. Διά ν’ ανταποκριθώμεν εις ταύτα απεφάσισα από κοινού μεθ’ όλων των στρατηγών και αξιωματικών του αγωνισθέντος ελληνικού στρατού να σχηματίσω υπό την προεδρίαν μου Κυβέρνησιν, ήτις θα εξασκή την εξουσίαν της ανεξάρτητα της μέχρι τούδε Κυβερνήσεως της Ελλάδος, εδραζομένην επί μόνης κυριάρχου θελήσεως του ελληνικού λαού.

Αυτή θα είναι η μόνη νόμιμος Κυβέρνησις εν Ελλάδι και θα έχη ως εντολήν και μοναδικόν προορισμόν, τη συγκαταθέσει των δυνάμεων κατοχής, ν’ αποκαταστήση την ησυχίαν και την τάξιν εις τον δυστυχισμένον αυτόν τόπον και να χαρίση εις τον ελληνικόν λαόν την ασφάλειαν διά μιάς υπευθύνου και δραστηρίας ενεργείας, ώστε κανείς να μη αισθάνεται τον εαυτόν του εις τας σημερινάς δυσκόλους και τραγικάς στιγμάς, ως απροστάτευτον.

Καθένας από Σας θα αισθάνεται ότι υφίσταται ελληνική Κυβέρνησις ήτις στοργικώς και με όλας τας δυνάμεις θα προσπαθή να σας ανακουφίζη από το βαρύ φορτίον που επεσώρευσεν ο πόλεμος.

Έλληνες,

Με γνωρίζετε ως διοικητήν στρατευμάτων και γνωρίζετε τους λοιπούς στρατηγούς ως διοικητάς στρατευμάτων, άτινα πάντα ημύνθησαν του πατρίου εδάφους εις ηρωικούς και αιματηρούς αγώνας. Διά των αγώνων τούτων επετύχατε να κρατήσητε υψηλά την τιμήν των ελληνικών όπλων και ν’ αναδειχθήτε άξιοι απόγονοι των ηρώων αγωνιστών του Μαραθώνος, των Θερμοπυλών, της Σαλαμίνος και των Πλαταιών. Δι’ ον λόγον υπεχρεώθην τελικώς ως εναπομείνας εις το μέτωπον ανώτερος Διοικητής των στρατευμάτων να δώσω εις Σας την διαταγήν να καταθέσητε τα όπλα, διά τον ίδιον ακριβώς λόγον σας προσκαλώ σήμερον να με ακολουθήσητε, προς αναστήλωσιν της φιλτάτης Πατρίδος. Ο λόγος ούτος είναι ότι έπρεπε πλέον να σταματήση η άσκοπος αιματοχυσία.

Εφεξής δε μακράν παντός ξένου συμφέροντος και οδηγούμενοι απλώς και μόνον από το ακραιφνές ελληνικόν συμφέρον, ας προσπαθήσωμεν να ζήση η Ελλάς και να εξασφαλισθή εκ νέου εις τον λαόν της η ειρήνη και η εργασία.

Κανένας να μη διστάση.

Πάντες ας συμβάλωμεν με όλας μας τας δυνάμεις εις τούτο.

Βασίζομαι εις τον πατριωτισμόν κάθε ενός από Σας.

Στρατηγός Γεώργ. Τσολάκογλου

Πρόεδρος της Κυβερνήσεως».

Ο στρατηγός Τσολάκογλου υπογράφει τη συνθηκολόγηση.

1η Μάη 1944: Στον τοίχο της Καισαριανής

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Tο φιρμάνι των Γερμανών δημοσιεύτηκε στις 30 του Απρίλη:

«...Την 27.4.44 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν μιας ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανόν στρατηγόν και τρεις συνοδούς του (...) Ως αντίποινα θα εκτελεστούν: 1) Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1.5.1944. 2) Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην...».

Στη γλώσσα των κατακτητών (και των συνεργατών τους) «ανανδρία» ήταν ο ηρωικός αγώνας ενάντια στην Κατοχή.

Στη γλώσσα των ναζί (και των ντόπιων ομοϊδεατών και επιγόνων τους) «δολοφονία» ήταν η ένοπλη αναμέτρηση του λαού με τις ορδές του Χίτλερ.

*

Την επομένη, μέρα Δευτέρα, ξημέρωνε Πρωτομαγιά. Η Πρωτομαγιά του '44. Το προσκλητήριο του θανάτου είχε ήδη γίνει από τα χαράματα, στο Χαϊδάρι. Κι από κει στο Σκοπευτήριο. Στην Καισαριανή.

Στη διαδρομή από το Χαϊδάρι στην Καισαριανή, οι μελλοθάνατοι αποτυπώνουν μερικές τελευταίες λέξεις στο χαρτί. Πετούν στο δρόμο τα στερνά τους σημειώματα. Οσα απ' αυτά διασώθηκαν δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά το '45 στην επιθεώρηση «Σήμερα».

Οι 200 της Πρωτομαγιάς- Μια ανέκδοτη προσωπική μαρτυρία της Ρίτας Μπούμη-Παπά

Οι 200 της Πρωτομαγιάς. 

Μια ανέκδοτη προσωπική μαρτυρία της Ρίτας Μπούμη-Παπά

Το Νοέμβρη του 1985 η «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ» (μηνιαία επιθεώρηση τέχνης, τεύχος 25), ένα πολύ καλό περιοδικό της εποχής για θέματα πολιτισμού, έφερε στο φως της δημοσιότητας ένα κείμενο της Ρίτας Μπούμη Παπά για τη σφαγή των 200 κομμουνιστών από τους Γερμανούς καταχτητές στην Καισαριανή, την 1η Μάη 1944. Μια συγκλονιστική μαρτυρία της ποιήτριας που «έζησε» η ίδια τη θυσία των παλληκαριών από το σπίτι της που βρισκόταν λίγα μόλις μέτρα από το Σκοπευτήριο.

Η μεταφορά στο πληκτρολόγιο έγινε χωρίς να γνωρίζουμε πότε ακριβώς γράφτηκε το κείμενο (δεν αναφέρεται ούτε στο περιοδικό). Απ’ όσο όμως είναι γνωστό, δεν εκδόθηκε ποτέ σε βιβλίο με άλλα έργα της.

”Αν στη μεταπολεμική ελληνική κατάσταση δεν επικρατούσαν, χάρη στην υποστήριξη των ξένων, οι δυνάμεις εκείνες που κατά τη διάρκεια της γερμανοϊταλικής στρατιωτικής κατοχής ανέχτηκαν παθητικά τον εχθρό και τα εγκλήματά του ή και συνεργάστηκαν κιόλας μαζί του, αν εύρισκε την οφειλόμενη δικαίωση ο αγώνας της εθνικής αντίστασης των Ελλήνων και ζυγιζόταν σαν την πιο πολύτιμη και ακριβή ύλη το αίμα ηρώων και μαρτύρων που έδωσαν τη ζωή τους για τη λευτεριά της πατρίδας σύμφωνα με τις ιστορικές παραδόσεις μας, αν τέλος δεν αντικρίζαμε με τόση παγερή αδιαφορία τα δάκρυα των αμέτρητων απορφανισμένων θυμάτων, η Πρωτομαγιά του 1944, θ΄αντιπροσώπευε μια από τις Μεγάλες Παρασκευές του Έθνους μας, και ο χώρος του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής, τον πιο ιερό Γολγοθά του.

ΤΟ ΜΠΟΪ ΕΝΟΣ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑ

Δεν ξέρω αν είναι κατάρα ή ευλογία να σου έχουν προσωπικά διηγηθεί ιστορίες, όπως οι ίδιοι τις έχουν βιώσει, άνθρωποι σαν τον Μανώλη Γλέζο. Μα τούτες οι μέρες φέρανε τέτοιες θύμισες. Ήτανε λέει στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του ’44, που οι «προοδευμένοι» και «πλεονασματικοί» –σήμερα– στον προϋπολογισμό τους κατακτητές, εκτελέσανε 200 πατριώτες. 

Γνωστή η ιστορία σχεδόν σε όλους. Άγνωστη η ΙΣΤΟΡΙΑ, έτσι, με κεφαλαία γράμματα, ενός πιτσιρικά 12 χρονώ, που συνελήφθη με τους υπόλοιπους άνδρες. 

Στήθηκαν όλοι στον μεγάλο μαντρότοιχο με αντίκρυ τους τα θηριώδη πολυβόλα.  Κι έτσι καθώς ήτανε οργανωμένοι οι κατακτητές –όπως και σήμερα– και δεν ήθελαν τίποτα να αφήνουν στην τύχη, πάκτωσαν τα πυροβόλα σε ψηλές τσιμεντένιες εξέδρες, έτσι που το ύψος βολής να φτάνει ένα αντρίκιο μπόι. Δεν είχε γίνει πρόβλεψη για παιδιά. Στις προοδευμένες δυτικές κοινωνίες τα παιδιά δεν προβλέπεται να στήνονται απέναντι στα αποσπάσματα. 

ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ -ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ