Η άνοιξη των Ελλήνων. Μια πρόχειρη… επιτομή.

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Μαΐου 1, 2013

“…….με την… πολλαπλώς «ευεργετηθείσα» Ευρώπη,
να συνεχίζει, απαθής (!) και σε αυτά τα πέτρινα χρόνια,
να….. εισπράττει Ελληνισμό (!) 
Απαθής και διαχρονικά αγνώμων!”

Όμως τα πράγματα με την σειρά:

Σίγουρα. Ο Γεώργιος Δροσίνης δεν χάνει την…. πρωτοκαθεδρία.
Αλλά με… σκληρό τον συναγωνισμό από τον Μ. Χατζηδάκι.

«…η ανθισμένη αμυγδαλιά…» του

πρώτου
«… η άνοιξη….» του δεύτερου, αλλά

από τις «πρώτες» μελωδίες που «εμψυχούν» την αίσθηση της Ελληνικής Άνοιξης,

Mε “νότες” λανθάνουσας μελαγχολίας και νοσταλγικής αναζήτησης.

Από “κοντά” ο Γιάννης Ρίτσος και οΜίκης Θεοδωράκης, ψάλλουν
αυτήν ακριβώς την περίεργη μίξη συναισθημάτων:

«μέρα Μαγιού, μου μίσεψες…»

στον νεκρό=σύμβολο του 1936 (!)